433 



de eutectische lijn niet meer snijdt. Om dan nog melasse te krij- 

 gen van lagere reinheid zon men de masse-cuite moeten afkoelen 

 beneden deze temperatuur, en dit zon in de practijk met dergelijke 

 kosten gepaard gaan, dat daaraan niet te denken valt. 



Voor het geval liet eutectische punt E 4 , als de nietsuiker geheel 

 uit invertsuiker bestond, reeds boven 30° ligt, zal natuurlijk de 

 reinheidsgrens, die men door toevoegen van invertsuiker bereiken 

 kan, nog booger liggen, daar zij dan gegeven wordt door liet bij- 

 behoorende eutectische punt. Bovendien zon echter, als men deze 

 toevoeging heel ver zon willen doorzetten, de hoeveelheid melasse 

 onevenredig vergroot worden. 



Bij de bespreking van den invloeit van bet watergehalte (pag. 424) 

 zagen wij dat het van de ligging van lijn E 4 E afhing of een afko- 

 ken tot hoogen Brix, gepaard gaande met een afcentrifugeeren bij 

 zoo hoog mogelijke temperatuur, voordeelig of nadeelig zou zijn. 

 Na het bovenstaande echter kunnen wij nog een geval aangeven, 

 waarbij op een dergelijke wijze werkende de kans bestaat, dat men 

 een melasse verkrijgt, die hooger in reinheid is dan noodig. Stel 

 namelijk het geval, dat de samenstelling der nietsuiker van dien 

 aard is, dat het bijbehoorende punt Ej slechts even boven 30° valt, 

 dan zal men, bij hoogere temperatuur centrifugeerende, het geval 

 krijgen als in lig. 5, m.a.w. men krijgt geen uitgeputte melasse, 

 maar een melasse, voorgesteld door een punt der lijn xy, die dus 

 een vrij wat hoogere reinheid kan hebben dan noodzakelijk is. Alles 

 wijst er derhalve op, dat men met een dergelijke wijze van koken 

 niet te voorzichtig zal kunnen zijn. Voor het hier besproken geval 

 zal liet gevaar natuurlijk het geringst zijn bij die sappen, waarvan 

 de samenstelling van dien aard is, dat het punt Ej ver boven 30° 

 ligt, dus bij sappen met een betrekkelijk hoog zoutgehalte in de 

 nietsuiker. Het gevaar zal daarentegen het grootst zijn bij sappen 

 met hoog invertsuikergehalte en vermoedelijk laag aschgehalte. 



Keeren wij. na dit uitstapje terug tot ons hoofdbetoog, dan 

 hebben wij «lus den regel: Hoe meer invertsuiker in de nietsuiker, 

 hoe lager in reinheid de uitgeputte melasse. Hierin zouden wij dus 

 in de eerste plaats de verklaring van het feit kunnen hebben, dat de 

 uitgeputte rietsuikerrnelasse een veel lager saccharosegehalte heeft 

 dan de uitgeputte beetwortelmelasse, en dit wel als logisch gevolg 

 van de aanwezigheid van groote hoeveelheden invertsuiker, terwijl 

 het beetwortelsap zoo goed als geen reduceerende suiker bevat. In de 

 tweede plaats zou het feit, dat in rietmelasse aan een hooge rein- 



