',:;s 



physiologisch een eenheid vormde met het daarbij behoorende in- 

 ternodium. Het blad immers vormt koolhydraten, die afgevoerd 



worden naar den stengel: het lag wel eenigszins voor de hand. dat 

 zij naar een bepaald lid zouden gaan. Er zij echter op gewezen, 

 dat volstrekt niet altijd gedacht werd aan het onderliggende inter- 

 nodium: dikwijls werd ook aan het erboven liggende gedacht, maar 

 in elk geval aan een bepaald internodium. In hoeverre nu de hier 

 besproken opvatting juist is, zal in de volgende bladzijden blijken. 



Allereerst begon ik den invloed van het wegnemen van een 

 blad na te gaan door de lid lengte te meten en te onderzoeken, of 

 er leden van afwijkende lengte optraden. De kwestie van de beïn- 

 vloeding van internodia door bladbeschadiging komt n.1. o.a. nog- 

 al eens ter sprake, wanneer er z.g. stagnatierossen voorkomen in een 

 stengel, dus abnormaal korte rossen tusschen aan weerszijden nor- 

 maal gevormde rossen. 



De proeven werden genomen met verschillende rietsoorten, 

 meest met 247 B, 100 P.O.J., en ook eenige met 139 P.O.J.. De 

 resultaten waren bij alle dezelfde. Bij het begin van het onderzoek, 

 in September 1914, nam ik van een der bladeren, meestal blad 3 

 of 4 (blad 1 is dat blad, waarvan het gewricht nog juist zichtbaar 

 is) de geheele schijf weg. Na eenigen tijd, meestal na 2 a 3 weken, 

 sneed ik dan den stengel af, en mat de lengte der leden. Het bleek 

 spoedig, dat de op deze wijze genomen proeven onjuist waren op- 

 gezet. Uit het tegelijkertijd uitgevoerde onderzoek naar den groei 

 bleek langzamerhand, dat lid 4 bijna volwassen is; om dus den in- 

 vloed van den een of anderen factor op den groei van een lid na 

 te gaan. moet men altijd van jongere leden dan lid 4 *) gebruik ma- 

 ken, en liefst van aanmerkelijk jongere, omdat dan de kans steeds 

 kleiner wordt, dat de ontwikkeling van dat lid als het ware reeds 

 vastgelegd is in de plant. Later werd dus gewerkt met bladeren 

 als 0, — 1 en nog jongere. Een tweede fout, in het begin gemaakt, 

 was deze, dat de stengels te vroeg onderzocht werden. Men moet 

 anderhalf of twee maanden wachten, voor men conclusies kan trek- 

 ken: immers boven de leden, waarvan men denkt, dat ze nadeel 

 zouden kunnen ondervinden, moeten zooveel nieuwe gevormd zijn, 

 dat men kan nagaan, of deze laatste weer langer zijn of niet. De 

 variaties in de lengte der leden maakt, dat men niet op één lid 



1) Ken lid is genummerd m.-t hetzelfde getal als het blad. dal op <len top en evenals 



in mijn vroegere pub'.icatie over groei is aangegeven. Blad 1 is het blad, waarvan het gewrichl 

 juist zichtbaar is; lid 1 hoort hierbij, en is dus een der jongste leden. 



