449 



stelling van het punt C. Het punt C geeft namelijk weer de samen- 

 stelling en het smeltpunt aan der verbinding, doch dit punt ligt 

 ditmaal in het metastabiele gebied, zoodat er zich bij smelting der 

 verbinding terstond vast A zal kunnen afzetten, en de verbinding 

 dus onder ontleding zal smelten. Door deze afzetting van verbin- 

 ding in E t zal er weer van het afgezette A in oplossing gaan, en 

 dit gaat zoo voort, tot alle A weer opgelost is. Het vaste A zet 

 zich dus als het ware om in vaste verbinding. Zoolang deze omzet- 

 ting plaats vindt, zoolang er dus nog vast A aanwezig is, blijft de 

 temperatuur constant. Is alle A verdwenen, dan zal bij verdere af- 

 koeling door verdere afzetting van verbinding de samenstelling der 

 bijbehoorende vloeistof verschuiven langs EjEg, tot in E 2 het geheele 

 mengsel vast wordt, doordat ook vast B zich afscheidt. Het punt 

 E|, de temperatuur, die de grens aangeeft tusschen de evenwichts- 

 curven van A en van de verbinding, noemt men een overgangspunt. 

 Ook dus in het geval dat er een overgangspunt bestaat, is er geen 

 stabiele oplossing, die èn met A. èn tegelijk met B in evenwicht 

 kan zijn. 



Men kan de stollijn. in geval er een verbinding optreedt, be- 

 schouwen als te zijn samengesteld door de snijding van de gewone 

 binaire stollijn van A en R met de evenwichtscurve voor de ver- 

 binding, een curve met een temperatuurmaximum. De snijpunten 

 zijn eutectica of overgangspunten, al naar gelang de wijze, waarop 

 de snijding plaats vindt. Als men dit in het oog houdt, zal het ook 

 gemakkelijk zijn zich voor te stellen, hoe bij een ternair stelsel de 

 smeltfiguur zal worden bij het optreden van een ternaire verbin- 

 ding. Ook het hieronder volgende omtrent de ligging der eutectica 

 en overgangspunten wordt hierdoor overzichtelijker. 



Tn het geval van den eenvoudigsten vorm van stollijn zagen wij 

 in liet eerste gedeelte dat de ligging' van het eutecticum een functie 

 was, o.a. van de smeltpunten der beide componenten. Tiet is dui- 

 delijk, dat bij het optreden eener verbinding het verband minder 

 eenvoudig is, en de ligging der eutectica met de beide componenten 

 grootendeels door de verbinding bepaald zal worden. Wel zal het 

 meest algemeene geval zijn, dat het eutecticum van de verbinding 

 met component A bij hooger gehalte aan A zal liggen, dan liet ge- 

 halte van het eutecticum van A met B, als er geen verbinding be- 

 stond. Hetzelfde geldt ten opzichte van component B met liet eu- 

 tecticum van B en de verbinding. Ditzelfde geldt voor het geval er 

 een overgangspunt is. Eutecticum en overgangspunt zijn geheel ver- 



