453 



geputte meiassen beschouwen als in het eerste gedeelte is aangege- 

 ven, namelijk als een mengsel van een aantal componenten, dat be- 

 halve aan saccharose nog aan minstens een tweede stof verzadigd 

 is, dan worden in deze figuur de uitgeputte meiassen voorgesteld 

 door punten der lijnen E^ en T 1 T 2 . In het eerste gedeelte zagen 

 wij, waarom het mogelijk was, dat door vertraging in de kristalli- 

 satie van het eutecticum de eutectische mengsels verder geen vaste 

 stof afzetten. Is de optredende verbinding eveneens moeilijk kristal- 

 liseerbaar, dan gelden ook deze redenen hier. Het is dientengevolge 

 duidelijk, dat in dit geval de conclusies, die, gebaseerd op deze 

 gronden, daar ter plaatse voor melasse en melassekooksels werden 

 afgeleid, ook hier mutatis mutandis getrokken kunnen worden. 



Valt de temperatuur der eindkristallisatie zoodanig, dat het iso- 

 therme vlak de lijn TjT 2 niet snijdt, dan zal alleen de ligging der 

 eutectische lijn E t T| een rol spelen, welke rol wij in het eerste ge- 

 deelte uitvoerig hebben beschouwd. Ligt daarentegen deze tempera- 

 tuur zoo, dat liet isotherme vlak wel lijn T 1 T 2 snijdt, dan zal het 

 stuk dezer lijn, dat boven het vlak valt, eveneens een rol spelen; van 

 de ligging van dit stuk dezer lijn zullen dan de eigenschappen der 

 melassen mede afhangen. Om dus de eigenschappen der diverse mo- 

 gelijke meiassen af te leiden, moeten wij de ligging van beide stuk- 

 ken beschouwen. Zoo kan b.v. hier de reinheid van E t tot Tj dalen 

 en van T t in de richting T 2 stijgen, of beide kunnen in dezelfde 

 richting loopen; waar er bij T.j discontinuïteit is, zal er in ieder 

 geval langs beide lijntjes verschil zijn in het reinheidsverval. Het 

 eenige, wat a priori te zeggen is, is dat een eventueele stijging- 

 van reinheid van T.j naar T. 2 meestal een geringere snelheid zal 

 hebben dan langs het lijntje mn, de snijlijn van het isotherme vlak 

 met het saccharosesmeltvlak. 



Gaan wij nu na, hoe het staat met' de conclusies, die wij op 

 pag. 1048 van het eerste gedeelte hebben vermeld, dan is het dui- 

 delijk dat de conclusies 1 — 8, op grond van het tot nu toe bespro- 

 kene, geheel onveranderd hier van toepassing blijven, indien men 

 bij iederen regel zoowel den loop van 1 E\T i als dien van T^n in het 

 oog houdt. 



Waar deze conclusies gebaseerd zijn op de ligging der ternaire 

 lijnen, wil ik er hier even op wijzen, dat wanneer het punt C bene- 

 den de eindkristallisatie-temperatuur ligt, dus beneden 30°, daar wij 

 deze temperatuur bij onze beschouwingen steeds als eindkristallisa- 

 tietemperatuur hebben aangenomen, de ternaire verbinding steeds 



