461 



curve van A, namelijk aE. Een dergelijke lijn krijgt men, als men 

 aan de aan B verzadigde oplossing A. toevoegt. Beide oplosbaar- 

 heidslijnen snijden elkaar in E, in welk punt beide vaste stoffen in 

 evenwicht zijn met oplossing van de samenstelling E. Rechts van 

 lijn aE liggen alle oplossingen, die oververzadigd zijn aan A, boven 

 lijn bE alle oplossingen, die oververzadigd zijn aan B, links van aE 

 dientengevolge de aan A onverzadigde, beneden bE de aan B onver- 

 zadigde; vlak bEaÜ is dus het gebied der onverzadigde oplossingen. 



Hebben wij nu drie vaste stoffen, saccharose, zout en glucose 

 in waterige oplossing, dan verkrijgen wij de correspondeerende gra- 

 phische voorstelling, door de drie componenten, betrokken op 100 

 water, af te zetten op drie loodrecht op elkaar staande assen. (Zie 

 figuur 7). Op as OZ is de hoeveelheid zout, op as OG de hoeveel- 

 heid glucose, en op as OS de hoeveelheid saccharose per 100 water 

 afgezet. In het vlak SOZ vinden wij aldus de oplosbaarheidsverhou- 

 dingen van saccharose en zout in water, in vlak SOG die van sac- 

 charose en glucose, en in vlak GOZ die van glucose en zout. In de 

 punten E|, E 2 en E 3 zijn twee componenten in vasten toestand in 

 evenwicht met oplossing. Voegt men bij een dergelijke, aan twee 

 componenten verzadigde oplossing een weinig van den derden com- 

 ponent toe, dan zal de samenstelling der oplossing een weinig ver- 

 schuiven, en binnen den ruimterechthoek komen te liggen; met an- 

 dere woorden: wij krijgen, uitgaande van elk der drie punten E b E 2 

 en E;{, een eutectische lijn. Deze drie eutectische lijnen snijden el- 

 kaar in E, in welk punt dus de oplossing aan alle drie de vaste 

 stoffen verzadigd is. De geheele graphische voorstelling wordt dien- 

 tengevolge een ruimtevoorstelling, bestaande uit drie verzadigings- 

 vlakken, namelijk sE 1 EE 2 voor de saccharose, zE t EE:{ voor het zout, 

 en gE 2 EE3 voor de glucose. Naar aanleiding van hetgeen boven op- 

 gemerkt is bij de oplosbaarheidsliguur van twee vaste stoffen en wa- 

 ter, is het duidelijk dat door de drie verzadigings vlakken en de 

 drie coördinaatvlakken een ruimte wordt begrensd, waarvan ieder 

 punt een aan alle drie de vaste stoffen onverzadigde oplossing voor- 

 stelt. De punten buiten deze ruimte stellen oplossingen voor, die 

 aan een of meer der vaste stolfen oververzadigd zijn. 



Wij zullen nu meer speciaal het saccharose-verzadigingsvlak. 

 sE^EE^, beschouwen, aangezien wij uit een oogpunt van melasse- 

 vorming alleen met dit vlak te maken hebben. De punten van dit 

 vlak stellen alle denkbare oplossingen voor van saccharose, zout en 

 glucose in water bij 30° (in het algemeen bij de temperatuur, waar- 



