464 



deze proeven bleek namelijk, dat toevoeging van glucose aan een 

 verzadigde suikeroplossing, die tevens een quantum zout bevat, 

 saccharose doet kristalliseeren. Een verzadigde saccharose-oplossing, 

 die tevens zout bevat, wordt in fig. 7 voorgesteld door een punt 

 van curve sE|. Voegt men bij dit mengsel glucose, dan verschuift 

 de samenstelling langs een lijn door dat punt. evenwijdig aan OG. 

 Aangezien er saccharose uitkristalliseert, moet het punt boven het 

 verzadigingsvlak zijn komen te liggen, m.a.w. uitgaande van curve 

 SE.[. vertoont het verzadigingsvlak in de richting OG een daling. 

 Uit het feit, dat het verzadigingsvlak naar het oneindige loopt, volgt 

 echter, dat bij verdere toevoeging van glucose het dalende saccha- 

 rosegehalte een minimum bereikt, om daarna weer te gaan stijgen, 

 zoodat dan bij verdere toevoeging van glucose geen saccharose zal 

 kristalliseeren, doch gekristalliseerde saccharose in oplossing zal gaan. 

 Zoover zette echter Prinsen Geekligs zijne proeven niet voort. Verder 

 bleek uit de proeven van dezen onderzoeker, dat bij toevoeging van 

 zout aan een' verzadigde saccharose-oplossing, die tevens glucose be- 

 vatte, zich eveneens saccharose afscheidde. Een punt van curve sE 2 

 komt dus bij toevoeging van zout, dus verschuivende langs een lijn, 

 evenwijdig aan OZ, boven het verzadigingsvlak te liggen, zoodat ter 

 herstelling van het evenwicht er saccharose moet uitkristalliseeren. 

 Uitgaande van curve sE 2 krijgt dus het verzadigingsvlak in de richting 

 OZ eveneens een daling. Om dezelfde reden als boven zal het dalende 

 saccharosegehalte ook hier een minimum bereiken, om bij nog meer- 

 dere zouttoevoeging weer te gaan stijgen, zoodat er na passeering 

 van het minimum weer saccharose in oplossing zal gaan, in plaats 

 van uitkristalliseeren bij verdere zouttoevoeging. 



Uit dit alles is het duidelijk dat het verzadigingsvlak in den 

 beginne, d. i. in het gebied der stabiele toestanden, als het ware een 

 „zak'' vormt. Wat de gevolgen hiervan zijn, blijkt het best, wanneer 

 wij bepaalde doorsneden van dit vlak beschouwen. De vorm der 

 doorsneden, evenwijdig aan de vlakken SOG en SOZ, is reeds hier- 

 boven bij de afleiding van den vorm van het vlak voldoend aange- 

 geven, evenzoo de daaruit volgende eigenschappen. 



Beschouwen wij nu een doorsnede van een vlak, loodrecht op 

 vlak GOZ, en met de assen OG en OZ een hoek van 45° makende, 

 bijvoorbeeld in fig. 7 het vlak pqrl. In alle punten van dit vlak 

 is de hoeveelheid niet-suiker (zout -j- glucose) op 100 water dezelfde, 

 namelijk steeds gelijk aan p, aangezien van alle punten op pq de som 

 der afstanden tot de beide assen gelijk p is. De doorsnede van dit 



