468 



ligt. Langs de geheele lijn zal in dat geval bij verdamping van 

 water de reinheid blijven dalen. 



Alle masse-cuites, waarvan de correspondeerende meiassen voor- 

 gesteld worden door punten der lijn sq, rechts van het raakpunt r, 

 zullen bij verdunning met water meiassen van lagere reinheid leve- 

 ren; wordt de watertoevoeging voortgezet, zoodat r gepasseerd wordt, 

 zoo zal de reinheid der geleverde melasse weer stijgen. 



Voor iedere verhouding van zout en glucose krijgen wij een 

 dergelijke curve als in fig. 9, die bij iedere verhouding natuurlijk 

 weer een eenigszins anderen loop zal hebben. Zoo zal het punt r bij 

 iedere curve op een eenigszins andere plaats komen te liggen. Wij 

 krijgen derhalve op het saccharose-verzadigïngsvlak een curve, die 

 de meetkundige plaats is van alle punten van minimumreinheid. 

 Een dezer punten der meetkundige plaats zal van alle andere na- 

 tuurlijk de geringste reinheid hebben. Er is dus op het saccharose- 

 verzadigïngsvlak één punt, waarin van alle andere verzadigde meng- 

 sels de reinheid het geringst is. Dit punt zal dus de -meest gewensch- 

 te, de „ideale" melasse zijn onder alle bij 30° verkrijgbare meiassen. 

 Üm deze reinheid te vinden, zal men voor ettelijke verhoudingen van 

 glucose en zout het minimumreinheidspunt moeten bepalen, en de 

 gevonden reinheden in graphische voorstelling' moeten brengen als 

 functie van de samenstelling der niet-suiker. Men kan dan door deze 

 punten een curve trekken, waaruit men vervolgens de minimum- 

 waarde zal kunnen aflezen. Dit gaat natuurlijk alleen op, indien de 

 minimumpunten ook werkelijk te verwezenlijken zijn. 



Is er geen meetkundige plaats der minimumreinheden, d.w.z. 

 ligt deze meetkundige plaats in het oneindige, dan ligt ook de 

 „ideale" melasse in het oneindige, en is dus een mengsel, waaruit 

 alle water verdampt is. 



Zooals reeds boven is opgemerkt, geldt de ruimtevoorstelling 

 in fig. 7 slechts voor een bepaalde temperatuur, waarvoor wij 30° 

 aannamen. Bij iedere temperatuur behoort een dergelijke voorstel- 

 ling, die echter een eenigszins anderen vorm zal krijgen. In de eerste 

 plaats zal bij hoogere temperatuur het stabiele gedeelte grooter 

 worden, daar in het algemeen cle oplosbaarheid met de temperatuur 

 toeneemt. 



Maar ook de vorm van het vlak zal verandering kunnen onder- 

 gaan. Zoo is het bijvoorbeeld niet uitgesloten, dat bij hoogere tem- 

 peratuur de z.g. „zak" in het sacharose-verzadigïngsvlak zou kunnen 

 verdwijnen. 



