474 



als wij boven zagen, de reinheid bij verdere waterverdamping weer 

 kunnen gaan stijgen. In dit geval valt dan het minimum-reinheids- 

 puht van lijn sq samen met de verzadigde oplossing van saccharose 

 in vloeibare gebydrateerde verbinding, en is deze dientengevolge 

 de meest gewenschte, de ,, ideale" melasse. Dit geval is in fig. 10 in 

 teekening gebracht. Op deze wijze ziet men derhalve, hoe de me- 

 lassetheorie van Pkinsen Geerligs in het verband der gegeven pha- 

 sentheoretische beschouwingen kan passen. 



Bespreking en kort overzicht der resultaten. 



Wij hebben gezien, hoe de melasse op tweeërlei wijze opgevat 

 kan worden: 



Ie als een al of niet onderkoeld eutectisch mengsel, 



2e als een juist verzadigde, hetzij stabiele, hetzij metastabiele 

 saccharose-oplossing. 



Het is niet uitgesloten, dat practisch beide gevallen optreden, 

 dat er dus mei assen zijn. die beschouwd moeten worden als eutec- 

 tische mengsels, en dat daarnaast ook meiassen kunnen optreden, 

 die als juist verzadigde saccharose-oplossingen te beschouwen zijn, 

 en dan waarschijnlijk als stabiele oplossingen. 



Wat het eerste geval betreft, hiervoor werd afgeleid, welke ei- 

 genschappen aan melasse en melassekooksels in dit geval toekomen. 

 Dit zijn de eigenschappen, zooals die geresumeerd zijn in de „sa- 

 menvatting der resultaten van het eerste gedeelte" (Archief, pag. 

 1048). Verder werd aangetoond, dat bij optreden van verbindingen 

 in de melasse deze eigenschappen geen aanmerkelijke veranderingen 

 ondergaan. De aldus afgeleide eigenschappen kwamen overeen met 

 de in de practijk waargenomen verschijnselen. 



Wat liet tweede geval betreft, ook hier konden, met gebruik- 

 making van enkele experimenteele gegevens uit de literatuur, alle 

 in de practijk bekende eigenschappen van melasse en melassekook- 

 sels afgeleid worden. Hiervoor was het noodig den loop van het iso- 

 therme saccharose-verzadigingsvlak na te gaan voor het stelsel sac- 

 charose- glucose- zout- water, waarbij bleek, dat dit vlak een eenigs- 

 zins eigenaardigen vorm vertoonde, waaruit de oplosbaarheidsver- 

 houdingen van saccharose bij aanwezigheid van zout en glucose in 

 haar geheel konden worden overzien. Een verklaring van dezen 

 eigenaardigen loop van dit vlak is van phasentheoretische zijde niet 

 te verwachten; daarvoor moet men zich wenden tot de zoogenaam- 

 de melassetheorieën, van welke de algemeen aangenomene de me- 



