184 



Is dat geen leerrijk lijstje .' Zou liet nu werkelijk niet de moeite 

 loonen, om de/.e cijfers na te gaan ? Het valt hier direct op, dat 

 het toch mogelijk schijnt een lagen arbeid met den len molen we- 

 derom op te halen met den 2en molen, doch dit is alleen in dit 

 geval mogelijk, omdat fabriek A volledige sapimbibitie heeft, en fa- 

 briek 1! slechts uitsluitend waterimbibitie achter den 2en molen. 

 Üeide fabrieken zien toch kans hetzelfde vezelstof- en bijna hetzelfde 

 droge stofgehalte in de 2e ampas te verkrijgen. Fabriek C, welke 

 ook deze fabrieken nadert, doch wat lagere sapreinheid heeft, is met 

 de sappersing van den len molen ook lager, doch haalt fabriek 15 

 bij den 2en molen in. dank zij de sapimbibitie, want droge stofge- 

 halte is lager, en perst in den 3en molen de ampas tot eenzelfde 

 droge stofgehalte met een ongeveer gelijke pol. in ampas, doch 

 brix in ampas doet zien, dat de 3e molen toch minder goed werk 

 verrichtte dan bij fabriek B; de imbibitiecijfers wijzen uit, dat 

 fabriek C ongeveer 10 % minder imbibitiewater gaf dan fabriek 

 Ü. zoodat vermoedelijk dit de oorzaak is. Zijn dergelijke cijfers nu 

 overbodig in een controle? Ja. als het de bedoeling is om vluchtig 

 een oordeel over de molenwerking uit te spreken, neen, als men 

 werkelijk op de zaak ernstig in wil gaan. 



De drie fabrieken verloren resp. 1,36, 1,10 en 1,10 pol. % riet, 

 doch 1.72. 1,34 en 1.15 brix % riet. De SWQ-ten waren- 89,2, 91,6 

 en 91,0, de BWQ-ten 88,6, 91,3 en 00.2. de totale sappersingen 

 88,6, 90,8 en 00.1. 



Wij krijgen nu de waarden, omgerekend per 100 vezelstof, van 

 rietsap, de verschillende verdunde, onverdunde en oorspronkelijke 

 ampassappen. Ik wil hier nog eens uitdrukkelijk doen uitkomen het 

 verschil tusschen onverdund en oorspronkelijk sap. Dit verschil be- 

 staat alleen bij die ampassappen, welke overblijven, nadat voor den 

 molen sapimbibitie is toegepast. Dan is onverdund sap het verdunde 

 sap, verminderd met het imbibitiewater in het imbibitiesap, hetwelk 

 in liet ampassap achtergebleven is. Het oorspronkelijke sap is het 

 verdunde ampassap, verminderd met het in dit sap aanwezige imbi- 

 bitiesap. Dit oorspronkelijke sap is dan het restant, in dat ampassap 

 aanwezig van het oorspronkelijk in riet aanwezige sap. Dat het ten 

 slotte erom te doen moet zijn om dit cijfer zoo laag mogelijk te 

 krijgen, spreekt vanzelf. Nu is uit alle persproeven bekend, dat 

 feitelijk liet sapgehalte per 100 vezelstof het beste cijfer is om als 

 beoordeelingscijfer te gebruiken. De bekende formule Lohmann bij 

 de oude controle was daartoe de eerste juiste stap, en het cijfer van 



