491 



Ook blijkt eruit, dat een afwisseling in de verkregen pol. % am- 

 pas geen aanwijzing behoeft te zijn voor veranderde molenwerking. 



Nu willen wij verder nagaan, wat elk van de molens normaal 

 moet doen, om liet gewenschte eindresultaat te verkrijgen. 



Wij gaan nu een drie-moleninstallatie na. 



Zoo wij zagen is 



gv osa3 = gv sr ( ~ - )? doch ook is, als wij de sappersingen op 

 ingevoerd oorspronkelijk sap SP noemen, 



g'«a-g»«-- iöT- immersSP° 3 =— — -100= — - 



hieruit volgt: 



100-SP n 100-SP° 2 



& v sa2 ö Sl o ë sal 100 ' 



100— SPJ$ 



op dezelfde wijze is af te leiden 



100— SP, 100— SP n 100 



g v sal = S v 



gv_ ë v sa2 



100 100— SPo 100— SP? 



terwijl natuurlijk 



100— SP S 100-SPo 



SP = 100 — (100 - SPO X X 



11 u 100 100 



Verder zijn in een bepaald geval door liet werken zonder im- 

 bibitie bekend b osa;? = kb sl b = lb sl . 



Wij weten dus in elk geval het maximum oorspronkelijke sap, 

 dat in de ampas uit de drie molens mag achterblijven, en den daar- 

 in aanwezigen Brix. Dit oorspronkelijke sapgehalte % vezelstof is in 

 bijlage II en III opgenomen. 



Om nu na te gaan, welke verdunde ampassappen wij mogen 

 toelaten, moeten wij de mengingsgraden gebruiken. Daartoe is dus 

 elk itnbibitiegeval afzonderlijk te beschouwen. 



Volledige sapimbibitie na len (vóór 2en) molen, waterimbibitie 

 na '•len molen. 



Deze worden uitgedrukt door: 



g v isa3 S v sa2 ~ g v sa:s g v isa2 

 ]\I = . 100; 



g v i g v osa3 



Wo wil zeggen water achter 2en molen. 



