547 



Het probleem van stoma-opening en transpiratie is in de laatste 

 jaren weer meer aan de orde gekomen. Nadat oudere onderzoekers 

 in de tweede helft van de vorige eeuw een vrij nauwkeurig inzicht 

 hadden verkregen in het zuiver wetenschappelijke gedeelte van dit 

 vraagstuk, waarbij het anatomische werk de hoofdrol speelde, begon 

 omstreeks 1900 een nieuwe groep onderzoekers meer in specifiek 

 plivsiologische richting te werken. Het eerste werk werd in hoofd- 

 zaak door Duitschers verricht, het tweede door Engelschen. van- 

 wie ik hier slechts Fr. Darwin, Brown en Escombe noem. In het 

 laatste decennium is echter een nieuwe groep menschen zich gaan 

 interesseeren voor deze kwesties, en welde Amerikanen. Zij hebben 

 vooral getracht een verband te leggen tusschen stomawerking, trans- 

 piratie en bestand zijn tegen droogte, juist de vraagstukken, die 

 ook ons bijzonder belang inboezemen. 



Een standaardboek is dat van Lloyd r ), die de vroeger gebruikte 

 methoden van onderzoek ten eerste critisch beschouwt, en dan met 

 een in vele opzichten verbeterde techniek een aantal nieuwe gege- 

 vens verzamelt en daaruit conclusies trekt. Meer aanpassing aan de 

 practijk zoeken Livingston, Shrevë, Briggs, Shantz, Bakke, Black- 

 man e.a.. Het is hier niet de plaats een uitvoerig literatuuroverzicht 

 te geven: ik zal de verschillende schrijvers slechts aanhalen, voor 

 zoover dat in den loop dezer verhandeling noodig is. 



Ten slotte wil ik nog een Duitsch onderzoeker, O. Renner, ver- 

 melden, die in 1910 een zeer belangrijke natuurkundige beschouwing 

 over stomataire verdamping' heeft gegeven ' 2 ), waarin de theoretische 

 basis als het ware aanwezig is voor de door mij l.c. gegeven be- 

 schouwingswijze, dat n.1. de spleetverlenging bij het riethuidmondje 

 de verdampingssnelheid sterk zou beïnvloeden. 



Het artikel kwam mij eerst later in handen, zoodat het in mijn 

 eerste artikel ook noi»' niet vermeld kon worden. 



De methoden eu hare toepassing. 



Zooals reeds vroeger door mij aangegeven werd, is tijdens mijne 

 onderzoekingen de infiltratiemethode van E. Stein ' a ) de meest ge- 

 schikte gebleken voor het schatten van den openingsgraad der riet- 

 huidmondjes. Na mijne vorige publicatie kwam mij eerst het boek van 



1) F.E.Lloyd. The physiology ol stomata, Carnegie Institution, Publication No. 82, 1908. 



2) O. Renner, Beitrage zur Physik der Transpiratión, Flora, Bd. 100, 1910. 



:;i kmiuk Stein, Ueber Schwankungen si atarer Oeffnungswcite, Dissertation. Jena 1013. 



