583 



opening. Lloyd meent, dat dit o.a. ook hierdoor verklaard kan wor- 

 den, dat bij een bepaalde opening in het algemeen lang niet die hoe- 

 veelheid verdampt wordt, die volgens Brown en Escombe op grond 

 van hunne physische beschouwingen zou verdampt kunnen worden. 

 Gunstige waterverhoudingen b.v. zouden dus de verdamping aan- 

 merkelijk kunnen doen stijgen bij een gelijk blijvende opening der 

 stomata. 



Renner [ ) bewijst echter, dat de berekeningen van Brown en 

 Escombe niet geheel juist zijn, en hij toont verder aan, dat de trans- 

 piratie aanmerkelijk veranderen kan, zonder dat de huidmondjes- 

 openingen groote verschillen behoeven te vertoonen. Bij planten van 

 het type 100 en 247 loopen verdamping en huidmondjes-opening vrij- 

 wel parallel, bij de andere gaat de verdamping achteruit, voordat 

 de huidmondjes zich beginnen te sluiten, bij vele stijgt zelfs de 

 verdampte hoeveelheid water, nadat sluiting begonnen is. De ver- 

 schijnselen zijn dus dezelfde, als de door Lloyd waargenomene ; de 

 theoretische verklaring van het verschijnsel behoort niet in het kader 

 van dit onderzoek. 



Hoofdstuk IV. 



Tergelij king van afgesneden stengels niet planten 

 in den vollen grond. 



Verschilt het gedrag van afgesneden stengels van planten in 

 den vollen grond. 7 Bij de beschouwing van het in de vorige para- 

 graaf besproken vraagstuk deed zich ook nog de vraag voor. of de 

 achteruitgang in verdamping 's middags wellicht alleen het gevolg 

 hiervan was, dat de stengels reeds ongeveer 5 uur in water stonden. 

 Ik heb toen een aantal stengels eerst om 11 uur afgesneden, en de 

 cijfers, die ik nu vond tusschen 11 en 12 en van 12 — 4 uur ver- 

 geleken met de vroeger gevondene. 



Bij de gewone proeven, die begonnen werden om 7 uur, was de 

 verhouding aldus: 

 (gemiddelde uit 5X5 stengels) 11 — 12 u. 40 gr.; 12 — 4 u. 19 gr. per uur 



Begonnen om 11 uur: 

 (gemiddelde uit 3X5 stengels) 1 1 — 12 u. 33 gr.; 12—4 u. 13 gr. per uur 



De absolute hoeveelheden zijn laag, omdat de proeven begin 

 Juli genomen werden, dus in den vollen Oostmoesson. Men ziet, dat 

 in verhouding de achteruitgang bij de tweede proef grooter is dan 

 bij 'de eerste, terwijl men eerder het omgekeerde zou verwachten. 



1), O. Renner, Beitrnge zur Phvsik der Transphation, Vlora, Bd. 100, 1910. 



