588 



Op 31/8 werden eenige planten over dag in het volle licht ge- 

 zet, en daarna de verdamping 's nachts bepaald. Het resultaat was 

 weer in grammen: 



Gemidd. S.W.3 7 u. n.m. — 4 u. n.m. 274; i u. v.m. — 7 u. n.m. 40 

 » 247 B. » !90 » 38 



De planten van 28/8 waren volledig in het donker gezet, op 29/8 

 werd eenzelfde aantal onder de galerij gezet, waar ze dus zwak 

 licht kregen (ongeveer Yio van de lichtsterkte buiten). 



De verdamping van 7 u. v.m. — 3y 2 u. n - m - bedroeg voor: 

 S.W.3 97 gram 

 247 B. 78 » 



Met 100 P.O.J. werden in Maart 1915 nog eenige bepalingen 

 gedaan; hier werden eiken dag vergeleken 2 partijen van 5 stengels, 

 die tot 12 uur in het licht stonden; de eene werd daarna in de galerij 

 gezet, de andere bleef buiten. In grammen bedroeg de verdamping 



Op de eerste twee dagen is het verschil tusschen de verdamping 

 buiten en onder de galerij heel sterk, op den laatsten dag is het zeer 

 gering. Deze laatste dag verschilde echter ook juist van de andere, 

 doordat er 's middags van 2 — 4 geen zon was, en er dus geen aan- 

 leiding was om verschillen te verwachten met planten in zwak licht. 



Ten slotte zij nog een proefje vermeld met jonge potplantjes. In 

 het volle zonlicht verdampten deze gemiddeld van 7 — 5 u. 78 gram. 

 water; werden ze dienzelfden tijd in het donker gehouden, dan be- 

 droeg de verdamping slechts 10 gram. 



Uit al deze proeven valt slechts één gevolgtrekking te maken: 

 totale duisternis en zwak diffuus licht doen de verdamping zoo. sterk 

 dalen, dat het waterverlies onbelangrijk wordt in vergelijking met 

 wat gewoonlijk per dag verbruikt wordt. Ook op de dagen, dat de 

 lucht bewolkt, en er dus niet doorloopend zon is, kan men den 

 invloed hiervan in de verdampingsproeven heel goed constateeren. 



In de maand Juni 1914 nam ik een reeks proeven met de 

 netnummers 100 P.O.J. en 247 B.; de verdamping werd bepaald van 



