597 



pensies en emulsies over colloïden naar echte oplossingen. Dij een 

 suspensie zweeft een vaste stof als fijne deeltjes in een vloeistof; 

 bij een emulsie een vloeistof als fijne druppeltjes in een andere 

 vloeistof. Zijn de deeltjes kleiner, zoodat wij het gebied der colloïden 

 betreden, dan spreekt men van suspensoïden en emulsoïden. Sus- 

 pensoïden en emulsoïden zijn opalescent; met behulp van het ultra- 

 microscoop kan men de vaste deeltjes als lichtende punten waarne- 

 men. Wanneer de deeltjes nog fijner worden, gaan de colloïdale eigen- 

 schappen verloren en kunnen we van moleculen spreken. Colloïdale 

 eigenschappen treden volgens Zsigmondi op bij deeltjes, welke 0,00ül 

 tot 0,0U0 001 m.M. meten. 



De eigenaardigheid van colloïden is, dat ze door hun groot spe- 

 cifiek oppervlak gassen als ammoniak, zuurstof, stikstof, enz. kunnen 

 verdichten en tevens uit oplossingen een deel der opgeloste stollen 

 kunnen absorbeeren. Deze absorptie verklaart Freündlich aldus: 



Sommige opgeloste stoffen verminderen de oppervlaktespanning. 

 Daar de in de oppervlaktespanning zetelende energie zoo klein mo- 

 gelijk wil worden, zullen in de grenslaagjes vele dier opgeloste stoffen 

 worden opgenomen, totdat de colloïden absorptief verzadigd zijn. 



Wanneer een stof in colloïden absorptief is vastgelegd, kan 

 deze stof tegen een andere, welke nog gemakkelijker wórdt geabsor- 

 beerd, die dus de oppervlaktespanning sterker verlaagt, uitgewisseld 

 worden. 



Ook kunnen stoffen, doordat ze onoplosbare chemische verbin- 

 dingen kunnen aangaan, chemisch worden vastgelegd. 



Suspensoïden zijn duidelijk electrisch geladen, emulsoïden niet. 

 Geringe hoeveelheden electrolyten of suspensoïden van tegengestelde 

 lading slaan suspensoïden dan ook neer, terwijl dit bij emulsoïden 

 eerst na toevoeging van grootere hoeveelheden plaats grijpt. Wanneer 

 suspensoïden zijn uitgevlokt, gaan ze niet weer in oplossing, ze zijn 

 irreversibel. Emulsoïden, welke uitgevlokt zijn door hooge concentratie 

 van de vloeistof, gaan bij geringere concentratie weer in oplossing. 



Hitte en kou, en sterke mechanische beweging doen colloïden 

 neerslaan, coaguleeren. Ook door verdamping komen de deeltjes 

 dichter bij elkaar, vormen aggregaten en slaan als gels neer. 



Daar emulsoïden moeilijk uitvlokken, kunnen ze liet neerslaan 

 van suspensoïden en suspensies dikwijls ook verhinderen. Ze omhullen 

 n.1. het suspensoïd en maken dat dit daardoor meer resistent tegen 

 uitvlokken wordt. Ze werken dan als z.g. „Schutzkolloïden". 



Wanneer colloïden ouder worden, geven ze hoe langer hoe meer 



