(317 



brengen werd de stroop van deze kristallen verwijderd. Het waren 

 klenrlooze naalden en staafjes met een smeltpunt (cap.) van 94° — 98°, 

 Eenige microchemische reacties [ ) met lood-, baryt- en strontium- 

 zout wezen op oxaalzuur. Oxaalzuur met twee moleculen kristalwater 

 smelt bij 98°. Een mengsel van bet hier geïsoleerde zuur met zui- 

 ver oxaalzuur, 2aq, smolt bij 95° — 98°, waarmede de identiteit van 

 bet geïsoleerde zuur met oxaalzuur is vastgesteld. 



Het ontstaan van oxaalzuur bij de ontleding van invertsuiker 

 met baryt is meer waargenomen, doch steeds bij veel hoogere tem- 

 peratuur, zoo door Gautier 2 ) bij ,240° en bij zeer sterke concentra- 

 tie; doch dat het reeds bij een betrekkelijk lage temperatuur, als 80°, 

 in waterige oplossing ontstaat, is, voor zoover mij bekend, nog niet 

 waargenomen. Wel vermeldt Fernand Gaud 3 ) dat bij behandeling- 

 van glucose met alkalische koperoplossing oxaalzuur ontstaat, en ver- 

 klaart hij dit ontstaan door de alkalische ontleding der glucose. De 

 alkalische ontleding is volgens hem een wateronttrekking, waarbij 

 glucinezuur ontstaat, dat verder uiteenvalt: 



Glucinezuur = pyrocatechine -\- gluconzuur. 

 C 42 H 18 9 = C 6 H 6 2 + C 6 H 12 7 



Gluconzuur + melkzuur -f- glycerine/uur. 



Het glycerinezuur zou vervolgens in alkalische oplossing melk- 

 zuur en oxaalzuur leveren. 



Nog afgezien van de waarschijnlijkheid van dit reactieschema 

 is het natuurlijk niet uitgesloten, dat in de koperoplossing het oxaal- 

 zuur juist door oxydatie ontstaan kan zijn. 



In ieder geval blijkt wel, dat de inwerking van baryt op glu- 

 cose reeds bij betrekkelijk lage temperatuur een intensieve is, en 

 vermoedelijk in geen geval een wateronttrekking alleen, zooals de 

 oudste onderzoekers meenden. Rëichardt wees er echter reeds op, 

 dat wateronttrekking aan koolhydraten weer koolhydraatachtige li- 

 chamen zou moeten opleveren en geen zuren, zooals is gevonden. 



Het met aether en zwavelzuur geëxtraheerde barytzout werd 

 verder met alcohol geëxtraheerd; de alcohol kleurde zich terstond 

 donkerrood. Na eenige malen extraheeren kleurt zich de alcohol 

 weinig meer, en het residu is vrijwel zuiver bariumsulfaat. De al- 

 cohol werd in vacuo afgedistilleerd; er bleef een roodzwarte stroop 

 achter, die boven zwavelzuur gedroogd een glanzende, donkere, vaste 



1) Zie Behrens. 



2) BI. de la Société Chimique ::i. 530. 

 5) Chem. Zentralblatt 1894 II, 863. 



