— 27 -^ 



Indië, Baron Albertus Hendrik Wendelien De Koek. Zijno 

 jeugdige echtgenoote werd echter reeds in 1854 door den 

 dood van hem weggerukt, na hem een' zoon geschonken te 

 hebben, die eenige maanden na zijne geboorte de moeder in 

 het eraf volü'de. Zeker hebben deze treffende slagen van 

 het noodlot, Avelke gade en zoon achtereenvolgens van zijne 

 zijde rukten , er toe bijgedragen , de gezondheid van Mel- 

 vill, sedert jaren reeds min of meer lijdende, verder te 

 schokken. 



Meermalen dan ook ontkiemde in hem het voornemen , in 

 het belang zijner gezondheid , naar Nederland terug te kee- 

 ren , doch de voorliefde voor den door hem opgevatten 

 arbeid , zijn Atlas van Nederlandsch Indië , welks voortzet- 

 ting bij zijn vertrek uit deze gewesten , aan onoverkomelijke 

 zwarigheden scheen bloot te staan , deed dat voornemen tel- 

 kens onderdrukken. 



Met den .hem eigen ijver bleef hij dan ook aan zijne hy- 

 drographische kaarten en aan zijnen grootcn Atlas arbeiden, 

 toen hij in Augustus 1856 bevorderd werd tot kapitein-lui- 

 tenant bij het sedentaire zeewezen en benoemd tot direkteur 

 van het maritiem etablissement op het eiland Onrust. 



Deze bevordering , welke Melvill zoo zeer had verdiend , 

 doch hem in een' zeer bedrijvigen werkkring plaatste 

 op een ongezond eiland , verhaastte het einde van zijne loop- 

 baan. Naauwelijks 2 maanden in zijne nieuwe betrekking 

 werkzaam, werd hij door eene hevige dysenterie aangetast, 

 welke den 24^ Oktober 1856 een einde aan zijn nuttig le- 

 ven maakte. Zijn sterfbed getuigde nog van zijne liefde 

 voor de wetenschappen zijner keuze en ofschoon hij zich 

 met gelatenheid aan zijn lot wist te onderwerpen, trof het 

 het ons meermalen , wanneer in half ijlenden toestand de 

 woorden „atlas en kaarten" op zijne lippen zweefden. 



Gewis moet het sterven minder ligt zijn, voor wicn nog 



