— 88 — 



tigd. Onder een zwak sissend geluid , doch zonder vrij- 

 wording A^an warmte, werd dit er gretig door opgenomen; 

 bij verdere toevoeging vielen de stukken tot een fijn poeder 

 uiteen. De reaktie der vloeistof bleef neutraal , doch wan- 

 neer blaauw lakmoespapier met het bezonken gedeelte in 

 aanraking kwam, werd de kleur bleekcr en bleeker, totdat 

 het papier nagenoeg ontkleurd was: eene eigenschap die 

 toekomt aan fijnverdeelde , in zuren oplosbare aluinaarde. 

 Het meno;sel werd crekookt, en de vloeistof afgefiltreerd. 

 Deze waswaterhelder, reageerde neutraal, en liet na verdam- 

 ping een gering residuum achter, dat bijna smakeloos, al- 

 thans noch zuur noch zoet was , eene bruinachtige kleur be- 

 zat en gedeeltelijk van organischen aard bleek te zijn. Het 

 was intusschen slechts een naauvv'elijks merkbaar spoor, af- 

 komstio; van de fragmenten der varenbladen , die hier en daar 

 toevalliger wijze tusschen de massa werden aangetroffen. 



In het waterig aftreksel werd geen zwavelzuur , chloor , 

 enz. aangetroffen. Het onverbrandbare gedeelte was kie- 

 selzuur. 



Met zeezoutzuur overgoten ontwikkelde de aarde slechts 

 zeer weinig gasbellen. In dit zure aftreksel werden ge- 

 vonden : 



Kieselzuur, aluinaarde en ijzeroxyde met geringe hoe- 

 veelheden kalk en magnesia. Z^vavelzuur noch phosphor- 

 zuur waren daarin aanwezig. 



Bij verhitting in eene glazen buis werd de aarde eenig- 

 zins donkerder gekleurd : er ontwikkelde zicli waterdamp , 

 doch geene dampen en ontledingsprodukten van organischen 

 oorsprong. Blaauw lakmoespapier werd niet rood ge- 

 kleurd. 



Na het roosteren der aarde bij niet zeer verhoogden warm- 

 teo-raad , werd zij met water bevochtigd en daarmede eenen 

 o-eruimen tiid in aanraking gelaten. De waterige vloeistof 



