— 92 — 



lekken , totdat er niets meer van over is gebleven (hieruit 

 blijkt dat de klei zeer fijnkorrelig en zaclit moet wezen , en 

 dus waarschijnlijk veel in zuren en alkaliën oplosbare aluin- 

 aarde bevat). Het brood, door de Ottomaken gegeten, be- 

 staat uit meel van maïs, vet van alligators of schildpadden 

 en klei. 



Zoolang liet water in de Orinoco en Meta laag staat , zegt de 

 lieer Von Ilumboldt, leven de Ottomaken van visch en schild- 

 pad. Zwellen de stroomen periodisch op , dan houdt de 

 vischvangst op en men ziet de mensclien ongeloofelijke 

 hoeveelheden klei verslinden, die hunnen levensvoorraad 

 uitmaakt. Dagelijks wordt er door een Indiaan van ^/\ 

 tot 5/4 pond verbruikt. 



Volgens Depons eten alle zwervende horden aan de oevers 

 van de Meta eveneens kleiaarde , zoo ook de Indianen aan 

 de Amazonen-rivier. 



Te Parannao'ua en Guaratula alsmede meer in het zui- 

 den der provincie St. Catherina maken mannen en vrou- 

 wen gebruik van eene aardsoort, die in de nabijheid van 

 warme bronnen wordt aangetroffen. Zij eten die met graag- 

 te , terwijl de jonge lieden meer de voorkeur geven aan 

 eene soort van aardewerk van Bahia, dat eenigzins gepar- 

 fumeerd is en waarop zij elkander onthalen. 



Ook in de meer zuidelijk gelegen landen van Europa is 

 de geophagie niet onbekend. Zij klimt tot de hooge oud- 

 heid op. Immers, het is bekend hoe in het oude Grieken- 

 land door de geneesheeren Hippokrates , Dioskorides , en in 

 navolging van hen later door Galenus , bij ziekten van vrou- 

 wen meermalen aardsoorten werden aangewend, waarvan 

 het gebruik volgens sommige schrijvers ongemeen groot 

 moet geweest zijn. Het waren witte , gele , graauwe of 

 roode kleisoorten , zooals de Lemnische aarde , die van Sa- 

 mos en Chios, van Kimolis, van Synope, Malta enz. 



