— 96 — 



dezen wel geene andere verklaring gevonden worden. Maar 

 in andere gevallen, Avanneer bijv. de smaak zoetaclitig is, 

 zooals boven bij de klei of oker van Samarinda staat opge- 

 teekend en vermeld is bij de klei van Siberië , die in liet 

 eerst smakeloos is maar eenen zoeten nasmaak heeft als van 

 aluin , kan zulks wel niet uitsluitend worden toegekend aan 

 het absorptie-vermogen der kleiaarde voor gassoorten, maar 

 moet o-ezocht worden in de aluinaarde of hare verbindino-en. 



O O 



In het eerste geval moet men dan aannemen , dat een ge- 

 deelte zich met het zure slijm verbindt of wel in het speek- 

 sel wordt opgenomen, welk laatste, hoewel een neerslag in 

 aluinoplossingen te weeg brengende , door de alkalische rc- 

 aktie tot die aanname eenigzins geregtigt. Verder is het 

 niet onwaarschijnlijk, dat sommige eetbare aardsoorten aluin 

 bevatten , waartoe onder andere welligt de klei uit Siberië 

 behoort, daar toch de tertiaire kleilagen niet zelden zelfs 

 kristallen van aluin uitzweeten. Dit heeft plaats wanneer 

 kleilagen , die oplosbare aluinaarde bevatten met sulphurc- 

 tum ferri aan de lucht zijn blootgesteld geweest , hetgeen 

 zich gemakkelijk laat verklaren. Het laatste ligchaam na- 

 melijk , zuurstof opnemende , Avordt onder den invloed der 

 ten opzigte van het ijzer elektro-positieve aluinaarde ontbon- 

 den, ten gevolge waarvan zich sulphas aluminae vormt en 

 sulphas ferri of ijzeroxyde. 



Kan de klei werkelijk eene voedingsstof zijn ?• Kunnen 

 aardsoorten geassimileerd worden , d. i. in bestanddeelen 

 van het menschelijk ligchaam overgaan of dienen zij slechts 

 als ballast in de maag? Zetten zij alleen de wanden van 

 de maag uit en verdrijven zij op deze wijze den honger? 



Ziedaar eeniire vraijen door den heer Von Ilumboldt o-esteld. 



De algemeene notie van voeding is , dat de door het le- 

 vensproces verbruikte deelen door eene gelijke (bij het vol- 

 wassen individu) of door eene grootere hoeveelheid stoffen 



