— 97 — 



(bij het onvolwassen individu) vervangen worden. Die stof- 

 fen, voedingsmiddelen, moeten dus naar gelang liarer 

 waarde aan eene of meer der navolgende voorwaarden voldoen. 



I. De eiwitachtige stoffen , de spieren en het bloed , kun- 

 nen onderhouden; 

 If. De ademhaling, vetvorming, enz.; 

 III. De beenderen-massa en de anorganische deelen; 



wanneer de zoodanige , die de voeding bemiddelen , als daar 

 zijn water, keukenzout enz. buiten rekening worden gelaten. 



Na hetgeen vroeger behandeld is, kan het niet moeijelijk 

 wezen, de hiervoren gestelde vragen te beantwoorden. 



De eetbare aarde , de tanah ampoh , bevat geene organi- 

 sche stoffen , en kan dus nimmer als voedsel in aanmerking 

 komen in de beteekenis van I en II. Hoedanig is het er 

 nu mede gelegen ten opzigte van III? 



Om dit op te lossen , dient in de eerste plaats onderzocht 

 te worden of er in de anorganische deelen (de asch) van 

 het menschelijk ligchaam dezelfde stoffen worden aangetrof- 

 fen als in de tanah-ampoh. Wij zullen dit hier achtereen- 

 volgens doen van de drie hoofdbestanddeelen , het ijzer oxy- 

 de , het kiezelzuur en de aluinaarde. 



a. Het ijzeroxyde is ten dezen opzigte het belangrijkste. 

 In het bloed van één mensch komen voor 2,5 wigtjes 

 ijzer en verder zijn er in het maagsap sporen van ijzer- 

 chlorure en in het miltvocht van phosphorzuur ijzeroxyde 

 aangewezen. Plet komt voor in de gal, en ten bedrage 

 van 0,058 tot 0,39°/o in ^^ haren. Het is dus duidelijk , 

 dat het ijzer eene hoogst gewigtige stof is ten opzigte der 

 dierlijke voeding, waarvoor nog pleiten kan, dat het ook 

 in eijeren en melk voorkomt. In alle door mij onderzoch- 

 te eetbare aardsoorten nu zijn ijzerverbindingen aanwezig 

 in eenen vorm, die het ter opname in het organisme zeer 

 eigent. Maar wanneer men daarom de eetbare aarden be- 



3c SEIUE DL. 111. 7 



