— 98 — 



langrijk voor de voeding zou achten , daarbij aanvoerende 

 dat het ijzer eene steeds onbegrijpelijke rol in het organis- 

 me vervult en vroeger zelfs door Lecanu beweerd werd , 

 dat de in het menschelijke ligchaam voorkomende hoeveel- 

 heid misschien te groot is om onvoorwaardelijk te kunnen 

 aannemen, dat het A\nn het gewone voedsel zou afkomstig 

 zijn , is zulks toch wel voor overdreven te achten , want 

 men is door naauwkeuriger ontledingen der gewone voe- 

 dingsmiddelen en van het drinkwater tot het resultaat ge- 

 komen , dat dafirin eene meer dan genoegzame hoeveelheid 

 ijzer wordt aangetroffen om er voortdurend het ligchaam 

 voldoende mede te voorzien, zoodat men geene ijzerhouden- 

 de klei noodig heeft. En al mogt die behoefte aan ijzer 

 bestaan , dan nog zouden uiterst kleine hoeveelheden vol- 

 doende zijn. 



h. Het kieselzuur komt slechts als sporen voor in het 

 bloed van den mensch , in de urine en in de haren. In 

 de vaste drekstoffen wordt het aangetroffen als zand en als 

 residu van het plantaardig kieselhoudend voedseL 



c. De aluinaarde. Zeer weinige phjsiologen kennen aan 

 deze stof eene plaats toe onder de onbewerktuigde zelfstan- 

 digheden van het dierlijk ligchaam en dus ook van dat des 

 menschen. Intusschen moeten er sporen in de asch worden 

 aangetroffen, W'ant alhoewel het een voor goed uitgemaakt 

 feit is , dat in de plantenasch , dus ook in de planten zelve , 

 geene aluinaarde wordt aangetroffen (op eene enkele uitzon- 

 dering na misschien, daar Arozenius in het Lycopodiura 

 complanatum tartaras aluminae zou hebben aangetroffen) , 

 zoo bekomen toch de plautenetende dieren aluinaarde, door 

 het stof en de klei, die aan de oppervlakte der planten 

 kleven , even als dat cnvervalschte , onversneden wijn gerin- 

 ge hoeveelheden tartaras aluminae bevat , terwijl in de druif 

 zelve geene sporen van dat zout voorhanden zijn. De oor- 



