— 104 — 



Wanneer men de zeil-aanw ijzingen voor den Archipel 

 opslaat, om iets aangaande de Avinden en de stroomen te 

 vernemen , dan slaat men , teleurgesteld , die boeken digt , 

 dewijl zij niet veel meer dan gevaar- en kust-beschrij vingen 

 bevatten , en geene zeilaanwijzingen kunnen zijn , zoolang 

 eene juistere kennis van winden en stroomen ontbreekt , waar- 

 uit zij moeten voortspruiten. 



Om daartoe in staat te stellen behoort onderzocht te wor- 

 den : 



1°. Welke de rigting van den wind is, in elke maand 

 van het jaar, daar waar de moessons onbelemmerd waaijen. 



2°. Tusschen welke grenzen dit geschiedt. 



.3°. Aan welke verstoringen de moessons buiten deze gren- 

 zen onderhevig zijn. 



4°. Op hoedanige wijze do moessons verstoord worden ; en 



5°. Op welke wijze de moessons kenteren. 



Het is ecliter vooral hier noodig, aan de rigting de 

 kracht van den wind te verbinden. Immers, wanneer men 

 de grenzen wil afbakenen dor doorstaande winden, dan 

 behoort men de windkracht te kennen waaruit ze moeten 

 worden afireleid. Deze kennis is zoowel voor zeil- als voor 

 stoomschepen nuttig. 



Voor de zeevaart is het echter voldoende , wanneer men hier 

 den wind in 3 kategorieën verdeelt, en bijvoorbeeld door 

 O te kennen geeft stilten en flaauwe koelten , waarmede 

 men minder dan 3 mijls vaart loopt; door 1, wanneer men 

 bij den wind meer dan 3 mijls vaart loopt en bramzeils 

 kan voeren; en door 2 de hardere koclten. Hieronder zijn 

 echter de buijen niet begrepen , waarover afzonderlijk gehan- 

 deld zal Avorden. Om de windkracht der buijen in cijfers 

 uit te drukken , kunnen admiraal Beauforfs cijfers van O tot 

 12 dienen. Aan den wal is het echter wenschelijk , dat de 

 windkracht zuiver 2;emeten worde. 



