— MG — 



Of de lioedanigheiJ der suiker in verband staat met 

 de lioeveellioid der zouten , die er in het sap mede ver- 

 bonden zijn, of zij in kristalliseerbaarheid aanmerkelijk is 

 toegenomen , ook daarop luidt liet antwoord tot heden ont- 

 kennend , echter met lietzelfde voorbehoud, als zoo even is 

 genoemd, en waartoe ik later een sprekend bewijs zal aan- 

 voeren. De voorbeelden onder n"s, 12, 13, 16, 23, 27, 28, 

 29, 30, 31, alle als volkomen gekristalliseerd voorgesteld, 

 bevatteden echter veel zouten, zelfs meer, dan in het bo- 

 vengenoemd gemiddelde, namelijk: 



voor 15,87 suiker 0,125 zouten of circa 0,80^/^. 



Omgekeerd zien wij bij de nos. 2, 8, G, 7, 8, 9, 10, 14, 

 15, 17, 18, 33, 34, 40, 41, 42, 44, 45, 48, 49, 50, 51, 

 52, 53, 57, 58 en 59, aangemerkt, dat er geene kristalli- 

 satie plaats had , en de hoeveelheid zouten was daar afwisse- 

 lend groot en zeer klein. 



Met liet gezegde komt ook overeen het gelijktijdige 

 /remis van verband, tusschen de hoeveelheid zouten en 

 glukose, welke laatste als een beletsel tegen de kristalli- 

 satie te beschouwen is. Dit gemis blijkt uit de gemiddelde 

 uitkomsten mijner onderzoekingen van het buitenzorgsch 

 riet, in verschillende omstandigheden van leeftijd en groei. 

 Zoo men al uit het zamentrefFen van eene groote hoeveelheid 

 glukose, in de bovendeden van het riet, met een aanmer- 

 kelijk zoutgehalte, tot eenig oorzakelijk verband tusschen 

 beide wilde besluiten , dan vervalt dit besluit door de op- 

 merking, dat een nog hooger zoutgehalte met slechts de 

 helft der straks bedoelde hoeveelheid glukose gepaard gaat, 

 ja dat een ander, weinig van dit laatste A'erschillend , cij- 

 fer tegenover de laagste verhoudingen van zouten is ge- 

 plaatst, wij vinden toch. 



260: 109 tr= 100: 42 

 129: 132 rzi 100: 102 

 142: 01 ti 100: 43 

 lil: 42 p 100: 38 



