— 151 — 



Ik merk liier Avcclcr aan , dat de drie eerstgenoemde af- 

 komstig waren van riet , met ascli bemest. Het is , alsof 

 daardoor werd voorgekomen, dat in het riet te veel van eene 

 stof gevormd werd , die liet eiwit uit den lioutvexel kan op- 

 lossen. 



De nos 11 tot 32, alle van riet uit het oosten van Java, 

 maar te Bultenzorg gekweekt, vertoonen ten deele de straks 

 genoemde verhoudingen nog duidelijker. 



De nos 11, 12, 13, 16, 19, 20, 22, 23, 21, 2o, 26, 27, 

 28, 29, 30, 31 en 32, alle vermeld als goed kristalliseren- 

 de stroopen, geven gemiddeld per 100 deelen riet. 

 Suiker 16,58 



Opl: eiwit enz 0,075 



Verhouding 100: 0,45 



No 14, 15 17 en 18 kristalliseerden niet. Het gemid- 

 deld suikergehalte is 17,16 



oplosh : eiwit enz 0,112 



verhouding 100: 0,64 



Dit met het vorige vergelijkende , kan men , ook al wordt 

 gelet op het gemiddelde der uitkomsten , vermeld op tabel A 

 onder nos 3S0 — 399, geenszins onvoorwaardelijk eene ver- 

 mindering van suiker met of door de toename der oplosba- 

 re eiwitachtige stoffen aannemen; maar de verhindering der 

 kristallisatie door die toename schijnt op nieuw hieruit te 

 blijken. Zeker is het vreemd , dat in het eerste voorbeeld 

 eene verhouding van 0,35 op 100 zou bewerkt hebben , wat 

 in dit tweede bij de verhouding van 0,45 op 100 niet ge- 

 schied is. In dit dilemma zie ik voorshands geene ande- 

 re uitkomst, dan aan te nemen, dat de verschillende aard 

 der twee proefgronden, — zij het dan door eene andere za- 

 menstelling der zouten, daaruit door het riet opgeno- 

 men, — alle vergelijking tussclien deze twee pareu voorbeel- 

 den verbiedt. 



