175 



Een te grootc toevoer van anorganisclie stoffen in het 

 riet, dat ik hier door vdneralisatle zal uitdrukken, is onge- 

 twijfeld nadeelig voor zijnen groei en suikergehalte; in 

 den staat van overrijplieid zien "vvij de suiker af- , de minera- 

 le stoffen sterk toenemen. Dat de bemesting , al naarmate 

 de gebruikte stof is , den groei van organische deelen meer 

 beü'unstiirt en tevens deszclfs volume, uitstoeling , suikero;e- 

 lialte enz. doet toenemen ; dat zulks meer uitkomt op den 

 schralen , nog weinig bewerkten , dan op den vruchtbaren 

 lang bebouwden grond, meer in een ongunstig, dan in een 

 gunstig klimaat, bij de middelmatige, dan bij de goede, 

 voortreffelijke rietsoorten , — dit alles zijn bewijzen in dezelfde, 

 rijxtini»;, en door dit aan te toonen, hebben de gedane on- 

 derzoekingen en vergelijkingen zeker eene praktische waarde. 



Wat sub 2 voor het Oerang-riet is aangegeven , is niet 

 op elk afzonderlijk voorbeeld der overige rietsoorten en ta- 

 bellen toepasselijk. Nemen wij echter ook van deze het 

 gemiddelde , in staat van rijpheid , en sluiten wij den kalk 

 buiten , dan bekomen wij , als gehalte aan houtvezel. 



In bemest riet. 



In onbemest riet. 



Zond. min. stuf. 



ü,lü % 



I\Ict min. stof. 



••''-" /c 



Zond. min. stof. 



9,G4 7, 



Met min. stof. 



9,87 % 



Ik ben dus geneigd , ook deze tweede gevolgtrekking 

 algemeen geldend te achten. 



Het derde punt, reeds boven als onzeker gesteld, wordt 

 niet gestaafd door de overige uitkomsten. Wij zien in deze 

 eene groote verscheidenheid, en toch geeft de berekening 

 voor het gemiddelde, zoo wij alleen het rijpe riet met goed 

 kristalliserend sap in aanmerking nemen , hetzelfde getal 

 voor onbemest riet, namelijk GO^o "^^^'^ ^^ ^^^^^ ^^^ mine- 

 rale Litulicn, als behoorende aan du Miste dcclen. 



