— 178 — 



iïaans meerdere zachtheid van het Liatstirenoenulc wel over- 

 eenstcmt. 



Vergelijkende ontledingen der minerale stoften van het 

 sap en van de zuivere houtvezelen derzelfdc rictstokken 

 kunnen dit punt alleen ophelderen. Zij kunnen welligt lei- 

 den tot het vinden van eene zekere evenredigheid tusschcn 

 de hoeveelheid en hoedanigheid der suiker aan de cenc , en 

 de hoeveelheid potasch , organisch zuur , phospliorzuur en 

 kiezelaarde aan de andere zijde. Dit is nog eenc opgave , 

 der uitvoering waardig. Zij heeft echter hare moeijclijkhe- 

 den , daar het uitwasschen der laatste sporen van sap uit 

 de geperste vezelen geen' waarborg geeft , dat men enkel 

 de eigenlijke zouten van het sap, en niets meer, in het 

 vocht heeft bekomen. 



Hoe het riet , in opvolgenden ouderdom , en in zijne ver- 

 schillende deelen , in mineraal gehalte afwisselt , is reeds vroe- 

 ger genoegzaam toegelicht, en de gevolgtrekkingen daaruit 

 lioircn derhalve voor de hand. Zij verschillen niet wezen- 

 lijk van die, bij de behandeling der andere riet-bestanddee- 



len aangevoerd. sjtbêws O'ioior 



De verhouding tusschen de vaste en vloeibare deelen van 



het riet kan, ook bij volkomene rijplieid, zeei' uiteenloo- 



pcn. De omstandigheden, waarvan dit afhangt, zal ik hier 



kortclijk behandelen. 



Naar afkomst en soort gerangschikt, bestond het riet, 



onbemest, uit de volgende verhoudingen sap en hout.Yfï^el. 



