BEANTWOOKDING DER VRAAG, OF HET SAP 



DAT IN DE AMPAS TERUGBLIJFT, MEER 



SUIKERHOUDEND IS, DAN HETGEEN 



MEN DOOR PERSING REEDS 



HEEFT VERWIJDERD. 



Dewijl dit punt te zamen valt met het andere, of het 

 laatst uitgeperste sap zwaarder dan het eerste is , ge- 

 loof ik die beide onder het gestelde hoofd, te mogen be- 

 handelen. 



De heer Wray zegt ergens in zijn werk „ The practical- 

 sugarplanter ," dat in de cellen van het riet kleine suiker- 

 kristallen zijn waar te nemen , en grondt onder anderen 

 daarop zijn voorstel om , ter verkrijging van eene zoo groot 

 mogelijke hoeveelheid suikervocht , de ampas , van tusschen 

 de cilinders uitkomende , dadelijk met stoom of met water 

 in hoogst verdeelden toestand, te bevochtigen. 



De oplossing der vooronderstelde kristalletjes alsdan ge- 

 volgd zijnde, zou de half doorweekte ampas, op een metaal- 

 doek zonder eind naar een tweede stel cilinders gevoerd , en 

 daar aan eene hernieuwde persing onderworpen zijnde , 

 ongeveer zoo veel minder suiker terughouden, als de ver- 

 dunning van het vocht bedroeg. 



Het kan mijn oogmerk niet wezen , hier de doelma- 

 tigheid dezer wijze van uitwassching te beoordeelen. Al- 

 leen was te onderzoeken, of in het ampassap de verhou- 

 din'^'- van water tot suiker kleiner is, dan in het rietsap; 

 dan ware ook het toenemen van dat sap in zwaarte op het 

 einde der persing, en tevens het bestaan van suikerkristal- 

 letjes in het rietsap uitgemaakt. 



