— l'Jl — 



vcnnindei'tl zijn. Ik zal mij dan bij do verdere beschou- 

 wing tot deze bepalen. 



Door herhaalde uitkohing met verdunden alkohol werd 

 verkregen eenc hoeveeliieid stroop, die, om de meermalen 

 aangegevene hoeveelheid verminderd, aan 12,51) suiker zou 

 beantwoorden. 



In 100 deelen van dit ampasvocht zouden dus 20,3 dec- 

 len suiker bevat zijn , hetgeen , naar de tabellen van Dcros- 

 nc en Cail, eene densiteit van ruim 11° B. zou aanduiden. 



Het is mij ten eenen male onbekend, welke densiteit het 

 sap van het riet, waaruit die ampas verkregen was, heeft 

 bezeten. Als gemiddelde over den oogst van 18o3, komt 

 in de officiëele opgaven 9° B. voor. dat met een gehalte 

 van plus minus 16, 6J suiker overeenkomt. .jjjuknjj^juJ fc-.cq 



Bedenkt men nu, aan den eeuen kant, dat dit'' laatste 

 onzeker is, dat ik het sap van goed volgroeid soerabaja- 

 riet, alhier gekweekt, van 10]° a ll|-° B. bevonden heb, 

 en dat de hier noodzakelijke uittrekking met slappen alko- 

 hol altijd eene wat te hooge uitkomst geeft, dan zal men 

 met mij instemmen, dat waarschijnlijk het vocht uit deze 

 ampas niet meer suikerhoudend geweest is, dan dat uit 

 het oorspronkelijke riet. 



AVenschende dit punt tot meerdere klaarheid te brengen , 

 heb ik in den loop van 1854; in persoon eene hoeveelheid 

 ampas met versche stokken van het riet zelf, van twee fa- 

 brieken in deze residentie, namelijk Serogol en Bandjar- 

 waroe genomen, met den meesten spoed naar het labora- 

 torium doen brengen en dadelijk in behandeling genomen. 

 De mogelijke tegenwerping, dat in het buitenzorgsche 

 riet , als minder suikerhoudend dan het soerabajasche , ook 

 minder aanleiding zou bestaan tot de afscheiding van sui- 

 ker in den vasten vorm , meen ik daardoor te kunnen ver- 

 wijderen , dat, ware die vermeende afscheiding inderdaad 



