— 199 — 



gaans ook de hoeveelheid glukose. Uitzondering hierop maakt 

 echter dikwijls het sap uit het bovengedeelte van het riet, 

 dat een vrij hoog specifiek gewigt kan bezitten , en tevens 

 veel glukose inhoudt. liet is ook, behalve op bijzonder 

 vette gronden, altijd rijker in zouten, dan het sap uit het 

 midden of ondergedeelte van het riet, en zelden tot kristal- 

 lisatie te brengen. 



16. De uitspruiting der oogen , zoo mede het oniA'allen 

 en op den grond liggen van het riet, doet de zamenstel- 

 Img van zijn sap veranderen. De suiker, die nu de bou- 

 wstof wordt voor nieuwe loten , neemt eerst in hoeveel- 

 hied af, eiwit en zouten vermeerderen in het sap, de sui- 

 ker verliest spoedig het vermogen tot kristalliseren , en 

 kan reeds vóór dien tijd niet geheel zuiver meer aanschie- 

 ten. De moederstok verandert in watergehalte,"cfé Voch- 

 ten uit den grond voeden alleen de nieuwe spruiten f ^^'^-^'' 



17. Eene ruime plantwijdte in acht te nemen, lieèFt 

 blijkbaar goeden invloed op de zamenstelling van het sap. 

 Denkelijk behoorde het riet, op niet al te schrale gron- 

 den, nimmer digter dan op negen voet vierkant te staan. 

 Op beteren grond ruimer plantwüjdte. Zoo echter de 

 grond al te rijk is, dan ontstaat, bij het ongehinderd door- 

 dringen van het zonnelicht , reeds vóór de eigenlijke rijp- 

 wording, eene ontspruiting der oogen, waarvan de gevol- 

 gen zoo even zijn aangestipt, 



Eenio-e korte beschouwingen , naar aanleiding der hier 

 uitgedrukte bijzonderheden , mogen dit verslag besluiten. 



De invloed van den aard en den toestand der gronden , 

 ook op de zamenstelling van het riet, is beslissend. AVat 

 er in de eerste plaats door bepaald wordt, is de hoeveel- 

 heid zouten in den staat van oplossing aan de wortoleinden 

 aangeboden, en de hoedanigheid der zouten zelve.' Zulke, 



