— 203 — 



Eene opzettelijke proefneming heeft mij overtuigd, dat 

 op eene diepte van { tot 1 voet, in bijna 7 maanden tijds, 

 van 12 December 54 tot 8 Julij 55, van eene zekere hoe- 

 veelheid ampas niets dan kleine stukjes onverteerd waren 

 gebleven , terwijl die op 1 y voet nog geheel gaaf was. 



Maar, zoo dit door overwegende bezwaren belet wordt, 

 waarom dan toch niet de asch, dat is de minerale stoffen, 

 waarvan het groote belang voor den groei van het riet zoo 

 overtuigend is gebleken , waarom die niet aan den grond 

 teruggegeven? Eene opzettelijke bemesting met deze asch 

 heeft, op beslissende wijze, de kristallisatie der suiker be- 

 gunstigd. 



Het berooven der ampas van de thans nog inblijvende 

 suiker zal hare waarde als brandstof niet zeer verminderen , 

 want die suiker is meerendeels in azijnzuur veranderd, 

 wanneer de ampas gebruikt wordt. En bovendien, welk 

 eene dure brandstof is die suiker! 



Kunnen de middelen, die men thans aanwendt, om de 

 vruchtbaarheid der suikergronden te onderhouden , tegen 

 de rationele bemesting met de ampas of hare asch op- 

 wegen ? 



Het inunderen en irrigeren is zeker de meest werkzame 

 en minst moeijelijke bemestingswijze ; de organische en anor- 

 ganische stoffen komen daardoor opgelost, dat is geheel 

 toebereid, in het bereik der wortels, en de bewegelijkheid 

 des waters maakt vervoermiddelen overbodig. Maar zulk 

 eene bemesting mag men werken in het duister noemen. 

 Wie zal verzekeren, of niet en hoe dikwijls daardoor stof- 

 fen op en in den grond gevoerd worden , die het riet niet 

 verlangt? De bemesting met katjangkoeken treedt in de 

 plaats, waar de aanwending van water niet doenlijk is. 

 Daardoor worden vele zouten in het riet gevoerd, blijkens 

 mijne analysen van dat van Batavia. Maar de zouten, zij 



