— 218 — 



Vergelijken wij het sapgelialtc van liet riet in deze 

 drie, kort op een volgende, slottijdpcrken van zijn leven, 

 dan zijn wij genoopt, om eene omzetting van suiker tot 

 houtvezel aan te nemen, en het is daarom, dst ik van een 

 vermeend waterverlies gesproken heb. De bruikbare voor- 

 beeklen uit de drie tabellen (van de eerste nos. 1, 2, 7, 8 

 en 9, van de tweede, nos, 3, 4 en 5, en van de derde, 

 nos. 1, 3, 8, 9, 11 en 12) bij elkander stellende, bekomen 

 wij de volgende gemiddelde uitkomsten 



Bestanddeelen 19|ra 20/m 20 f m 



Krist: suik. en gluk. enz. 19,65 14,03 15,90 

 Water 71,00 71,25 70,90 



Sap 90,65 85,28 86,80 



Meerdere verhouting van het riet, niet uitdrooging, is 

 dus oen der verschijnselen van het naderend levenseinde 

 van den moederstok. Een deel der suiker wordt , met verlies 

 van zuurstof, veranderd in celomkorstende stoffen , ter- 

 wijl een ander, water aantrekkende en bewegelijker ge- 

 worden zijnde , door den tusschentoestand van glukose heen , 

 als eene poging tot verjonging, tot nieuwe celvorming aan- 

 wendt, die zich in de , altijd abortieve toploten vertoont. 



De laatstgenoemde werking krijgt allengs de overhand, 

 zoodat de moederstok, meer of min veranderd in een enkel 

 doorvoerkanaal van de vochten uit den bodem, weder toe- 

 neemt in watergehalte, dat eeu deel der suiker vervangt. 

 (De nos. 1 en 2 der tabel bevatten, gemiddeld, 91^ sap) 

 hetgeen in de andere voorbeelden door houtvezel geschied is. 

 Nog een enkel woord over de veranderingen in de za- 

 menstelling van het riet, die met de uitspruiting der oogen 

 gepaard gaan, en uit twee der bovenstaande tabellen zoo 

 duidelijk blijken. 

 Deze zijn : 



Vermeerdering van loater , van zouten en van glukose , de 

 laatste althans in de onmiddellijke nabijheid der uitspruit- 



