~ 219 — 



sels, en dus het meest, naarmate een grooter aantal knoppen 

 aldus Yoortgroeit (vergel. no. 3 met no. 8 en 9 op de eerste 

 tabel) en vermindering van kristalliseerbare suiker, die te 

 meer in liet oog valt, naar mate de verspreiding (no. 3, 

 tabel) of de voortgang no, 1 en 2, 2e tabel) grooter is ge- 

 worden. 



Die veranderde betrekking tussclien de twee soorten van sui- 

 ker, in het sap van uitgesproten riet , geeft voldoende ophelde- 

 ring , omtrent het geringe bedrag en de slechte hoedanigheid 

 van het fabriekaat, daaruit verkregen. Het is vroeger reeds 

 betoogd, dat van dezelfde hoeveelheid kristalliseerbare sui- 

 ker , in opgelosten vorm , des te minder wordt terug be- 

 komen, naarmate eene grootere hoeveelheid glukose in het- 

 zelfde vocht aanwezig is. Hoe nu , indien de eerstgenoem- 

 de te gelijk afneemt? En de tegenwoordige onderzoekingen 

 hebben aangetoond , dat beide werkelijke het geval is. 



Totdat ik beter onderrigt ben, moet ik het er voor hou- 

 den, dat beide, liet omvallen en het ontijdig uitspruiten 

 van het riet, gevolgen zijn van dezelfde oorzaak; dat die 

 oorzaak te zoeken is , of in den aard of in den toestand des 

 bodems, en dat men die waarschijnlijk zal vinden in een 

 te gering gehalte aan oplosbare kiezelaarde. Ware dit zoo, 

 dan zou er eene beweegreden te meer bestaan , om de 

 minerale overblijfselen van het rietgewas stelselmatig aan 

 den grond ^ Ie n hergeven. 



.Mnbfv 



Buite7izonj , 7 November 1855. 



