— n^ — 



in 1854, waaruit als gemidclelde eeiie densiteit van ruim 

 8°o B, en dus een suiker gehalte van 16^ is af te leiden, 

 dan zou die ampas, verscli zijnde, bestaan hebben uit 80 

 deelen houtvezelen , en 125 deelen sap, zijnde eene ver- 

 houding van 1 deel vezelen tot 1,5G deel sap. 



Stellen wij nu in het algemeen , dat het riet , versch en 

 rijp zijnde, uit 10 deelen houtvezel, enz. en 90 deelen 

 sap bestaan hebbe , dan zoude , indien bovengenoemd suiker- 

 gehalte der ampas werkelijk voorstelt, wat er bij het ver- 

 laten van den molen in aanwezig was aan de acid crenoem- 

 de fabrieken, gemiddeld bijna 75^ sap uit het riet verkre- 

 gen zijn. Daar dit nu verre boven het waarschijnlijke be- 

 drag is, zoo moet in de versche ampas dier fabrieken 

 een hooger suikergehalte zijn teruggebleven , dan hier door 

 mij is gevonden. 



Deze uitspraak is zeker niet op al deze fabrieken in ge- 

 lijke mate toepasselijk. De ampas van Watoetoelies , Ba- 

 longbendo, Porrong, ofschoon hier in minder goeden 

 toestand ontvangen, dan bijv. die van Krcmboong, leverde 

 gemiddeld 24',7J} suikerstroop, of ruim 235. suiker. Vol- 

 gens deze uitkomst , zouden wij dan als boven rekenende , 

 verkrijgen 77 deelen houtvezel en 143 deelen sap; in ver- 

 houding 1 tot 1,86 sap in de versche ampas, of circa 71 

 deelen sap uit 100 deelen riet verkregen. 



Een en ander schijnt onaannemelijk. Er is, op wat wijze 

 dan ook, zelfs uit do snelst overgezondene en best bewaard 

 geblevene dezer ampasmonsters , een zeker gedeelte sui- 

 ker verloren gegaan ; en wij blijven dus nog beneden het 

 ware cijfer, zoo wij de hoogste der verkregene uitkomsten, 

 die der fabriek Watoetoelies , voorstellen als de type van 

 het verlies, dat in elke 100 ffi versche ampas aan suiker 

 geleden wordt. 



Dit zou dan bedragen ruim 10 ^, en daar een bouw 

 suikerriet al ligt 40,000 iC aan stokken oiilevert, waarvan 



