— 224 — 



minstens 1400O n. E' verschc ampas tcrugblijft, zoo onder- 

 gaat men daarin , ten laagste berekend , een gemiddeld ver- 

 lies van 1400 n. ^ of bijna 23 pikols suiker per bouw. 

 Naarmate het sap van het riet zwaarder of de produktie 

 aan gewas grooter is, klimt ook dit verlies; en wat er van 

 zou kunnen behouden worden , als marktbare suiker , voor- 

 ondersteld dat men die houtvezelen geheel van suikersap 

 kon bevrijden, staat tot die 23 pikols natuurlijk in onge- 

 veer dezelfde verhouding, als de gewoonlijk uit het sap 

 verkregene tot de daarin aanwezige suiker. 



Ik eeloof door de uitkomsten van dit onderzoek duide- 

 lijk genoeg te hebben aangetoond, vooreerst: dat de am- 

 pas van suikerriet, tenzij die ten snelste en volkomen ge- 

 droogd worde , zeer spoedig haar suikergehalte door che- 

 mische ontbinding , verliest, en daarmede het extra verhit- 

 tend vermogen , dat men er , wegens die suiker , aan toe- 

 schrijft; en ten tweede, dat het wel verdient een punt van 

 voortdurende zorg te blijven, om eene andere, goedkoopere 

 brandstof, dan die ampas te bekomen, ten einde niets meer 

 in den weg sta aan het daaruit afzonderen van al het sap 

 door middel van i^'^''^^'^'^^ ^n oplossen, zoo als het tegen- 

 woordige standpunt der industrie dit vordert. 



Bidtenzonj , 24 Oktoher 1856. 



