— 304 — . 



eene „ Flora l^laleslana"' bedoelt ; hehvelk oone vrij gemak- 

 kelijke taak is, daar de grenzen slechts op twee punten twij- 

 felachtig zijn. Ik bedoel onder den bovengemelden nntim 

 de Flora van den geheelen eilandenwereld, Avelke de ver- 

 binding daarstelt tusschen het vastland van z. o. Azië aan 

 den eenen kant, en dat van Nieuw-Guinea en n. w. Au- 

 stralië aan den anderen- 

 In den geheelen Archipel is de maleischo taal het gces- 

 tio'c verband lusschen de kustbewoners. Het lijit dus voor 

 de hand o«i den Archipel als een maleischen en de Flora als 

 eene Flora Malayana te beschouwen. 



Ik zal echter later aantoonen , dat ik daaraan een enger 

 begrip wensch te verbinden , terwijl de eerstgenoemde be- 

 namins: voor de geheele Indische eilandenwereld geldt. 

 liet iiijn, als ik mij niet vergis, fransche aardrijkskundi- 

 digen geweest ("Walkenaer ?) , die den niet ongepasten naam 

 van ]\[aleslé' voor den interkontinentalen Archipel gebruik- 

 ten , in tegenoverstelling van Polpieslë , Waarmede de extra- 

 kontinentale Archipel werd aangeduid. De benaming van 

 Flora ]\[aleslana komt mij daarom voor ook niet ondoel- 

 m:itlg te zijn. 



Ik splits haar gebied in Flora ]\Ialesiana in den ruimstcn 

 en in meer beperkten zin van het woord. 

 Het eerste omvat het volgende gebied : 

 Vooreerst de Andamansche en Nikobarisclie eilanden. Cey- 

 lon blijft buiten de rekening ; want het vormt veel meer een lid 

 van Vüór-Tndie , en heeft door zijne ligging met den Indisclien 

 Archipel niets te maken. De golf van Bengalen en de Indische 

 Oceaan vormen dus de w. grensscheiding. De n. w. hoek , d. 

 i. de noordelijkste van de Andamansche eilanden , ligt juist 

 op 15° n. br. Van hier trekt men eene lijn naar het z. 

 voorgebergte van het landschap Tavoy, en van da:ir, 

 dwars door het schiereiland , tot aan de vele riviermon- 



