— 308 — 



Deze laatste afcleeliiig behoort zonder twijfel tot de Flora 

 Malesiana, en de vraag is nu nog maar, waar de n. 

 grenslijn getrokken moet worden. 



Het natuurlijkste schijnt het, als n. grens eene lijn aan 

 te nemen, die bij KaapNikobar (het noordelijkste dor Ni- 

 kobar-eilanden) begint, van daar loopt naar den noordhoek 

 van het kleine eiland Salanga (op de w. kust van het 

 schiereiland) , dan dwars er over heen naar den achtergrond 

 der baai van Phun-Phin (op de oostkust) , en van daar 

 naar Poeloe Oebi. Van hier trekt men eene lijn naar de 

 noordpunt van het eiland Balabak, ten noorden van Bor- 

 neo , en eindelijk naar Kaap d'Urville. 



Op deze wijze vallen buiten de Flora jNIalesiana : de 

 Andaman-cilanden , het geheele bovengedeelte van het 

 Maleische schiereiland met de Mergoei Archipel on een 

 stuk van het middelste gedeelte, en eindelijk de heele Ar- 

 chipel van de Philippijnen. 



De Andaman-eilanden , Arrakan , Pegu , Birma , Ava , 

 liet bovenste en het n. gedeelte van het midden van het 

 Maleische schiereiland , geheel Siara , Kambodja , Cochin- 

 China en Anara , vormen dan het natuurlijk gebied der 

 Flora van Achter-Indië (6). 



Zooals de heer Miquel te regt aanmerkt, bestaat er tusschen 

 de Floron van twee aaneengrenzende landen geene volstrek- 

 te of plotselijke afscheiding. De eene gaat allengskens , 

 meer of minder scherp uitgedrukt, in de andere over; 



(G) De knartcn die mij ten dienste ston Icii wnron : ceiiia;n knnrtrn vnu Borg- 

 Iiaiis , de Atl;is van Ziegler, die van Pijna[>pcl , de eerste bladen van den Atlas 

 van ^lelvill van Carnbee , en de kaart van de ^lilitaire Akadeniie te Breda. De 

 bfste overzigts-kaart bÜjft nog altijd die van ^Melvill van Carnbee (bij Ileijse 

 in den Haag , 1S40). Het gebied van de Flora ^lalcsiana komt er in ziju ge- 

 liecl op voor , met uitzondering van de Andaman- en Nikobar-cilandcn , cii ecniirc 

 kl'-ine eilanden in het n. der Philippijnen. 



