— 310 — 



V. liet noordelijke, I'hllippijihwhe rijk; de Plilllippijiicn 

 tot aan Formosa. 



Laat ons deze afdeelingen nu écu voor éen nader opnemen. 



I. Het c e n t r a a 1 ■ 1 a n d B o r n e o heeft naar den Aorm en 

 de uitgebreidheid zijner kustlanden , in vergelijking met de 

 overige eilanden , bepaald het meest den aard van een vast- 

 land ; even als de groole rivieren ook aan uitgebreide stre- 

 ken lands herinneren. Het getal van omliggende eilanden en 

 kleine Archipels , als ook van veruitstekende schiereilanden- 

 en voorgebergten , is insgelijks naar evenredigheid zeer 

 gering. ïot gene kunnen wij brengen : de Karimata-eilan- 

 den in het z. w. ; de Natoena-eilanden en Laboean in het 

 Av. ; de Bangoeay en Balabak-eilanden in H n. ; de Soe- 

 loe- Archipel in het n. o.; de Maratoea- en Bala-balagan- 

 eilanden en Poeloe Laut in het z. o. Tot deze : Tan- 

 jong Datoe in het w. ; het schiereiland Oeiisang in het 

 n. o. ; T. Kemoegan in het o. ; en Tanah-laut , in het z. o. 



De vulkanische vormingen schijnen in de nabijheid ge- 

 heel te ontbreken. De heer Earl houdt de bergketens in het 

 w. z. en o. van Borneo voor voortzettingen van de groote berg- 

 ketens van Siani en Cochin-china (8). 



Botanisch is Borneo, van alle vijf de Archipelagische rij- 

 ken , het minst bekend. Wat wij er van Aveten , hebben 

 wij hoofdzakelijk aan de Natuurkundige kommissie (Kort- 

 hals) , en aan cenige Engelschen (Lobb en Oxley) te danken. 



(8) Earl , Conti'ibutions tü the Physical Gcograpliy of Soiith-Eastera Asia aud 

 Aüstralia, London 1853. 



Van (Ie lioügte der bergen op Burneo weet men zoo goed als niets. Enkele 

 toppen van Je bergketens in het z. moeten om en bij de 4000 vt. hoog zijn. In 

 het n. moet, volgens heel onzekere bcrigten , zich een vnlkanische (?) piek ver- 

 heffen, du', door zeevarenden over de 10000 vt. wordt geschat. De G. Ranij . 

 op hel eiland Naluena , is 3570 vt. hoog. 



