13 



water enkel fijne deeltjes afstaat, doordat het gebied reeds in vroegere 

 geologische tijdperken uit fijn materiaal is ontstaan, [zooals onze 

 mergelgebieden. Al deze gronden bevatten nagenoeg geen of weinig 

 grove fracties, terwijl er veel van de fijne fracties in voorkomt. In 

 verschillende rietverbouwende streken komen gronden met dergelijke 

 textuur voor. bijv. Slibcurve 30, tuin Boegoel kidoel van het Proef- 

 station Pasoeroean, en Slibcurve 187. s.f. Langsee, tuin Taroean. 



50 



40 



30 



20 : 



10 



0.5 0.6 1.3 2.9 5.7 16.0 19.1 17.8 19.7 16.1 % 



_ 50 



t 



0S5SS3 



40 



30 



\ 1 



2 1 l k l k Vin Vzo Vf,o V200 Vsoo Vaooo o. m. M. 



Slibcurve 187. 



S.f. Langsee, tuin Taroean. 

 Zware alluviale kleigrond; grint afwezig. 



In de tweede plaats behooren tot dit type gronden, oorspron- 

 kelijk van grovere textuur, maar ter plaatse, waar ze zich nu bevin- 

 den, door verweering fijner geworden. Vooral bij laterietische ver- 

 weering gaat dit proces zoo ver, dat de top van de curve zich ten 

 slotte geheel rechts kan bevinden. 



Bij zulke laterietische verweerde gronden kan het textuurdiagram 

 voor de 10e fractie zelfs zeer hoog oploopen; de grootere deelen val- 

 len hierbij nagenoeg ineens, zonder overgang in kleinere stukken, tot 

 fijn poeder uiteen. 



Bij de gewone verweering daarentegen verplaatst de top van 

 het diagram zich slechts langzaam van links naar rechts. 



Een voorbeeld van laterietgrond is Slibcurve 16i, s.f. Tandjong 

 Modjo, tuin Peteer, en 198, s.f. Langsee, tuin Pakel. (Zie volgende blz.). 



Als een niet laterietische grond plaatselijk een zeer fijne tex- 

 tuur vertoont, kunnen slechte plekken in de riettuinen veroorzaakt 



