20 



veel van een zwakker gebonden ion in de oplossing overgaat, en 

 van de aequivalente hoeveelheid sterker gebonden ion in het colloïd 

 wordt opgenomen, zou volgens Van Bemmelen afhangen van de ver- 

 houding tusschen de hoeveelheid oplossing en de hoeveelheid colloïd, 

 van de concentratie van de oplossing, van de temperatuur en van 

 den toestand, waarin het gel zich bevindt, 



Door Abekson (1) zijn zeer zorgvuldige onderzoekingen verricht, 

 om den invloed van bovengenoemde en nog andere factoren op de 

 absorptie na te gaan. 



Een hoeveelheid klei werd 3 tot 4 dagen geschud met een hoe- 

 veelheid oplossing van ammonium- of kaliumchloride van bepaalde 

 sterkte; door wijziging van de concentratie der oplossing, van haai' 

 hoeveelheid of van de hoeveelheid grond, bleek er verband te be- 

 staan tusschen elk van deze drie, en de hoeveelheid kalium of am- 

 monium, die door den grond werd geabsorbeerd: het aantal milli- 

 molen geabsorbeerd ion, steeg met de concentratie der oplossing, 

 met de hoeveelheid oplossing en met de hoeveelheid grond, in de 

 oplossing aanwezig; doch in geen der gevallen bestond er een een- 

 voudige betrekking tusschen de hoeveelheid geabsorbeerd ion en de 

 grootte van den factor, waarvan de invloed werd onderzocht, 



Daarop werd nagegaan of de absorptie plaats had op gelijksoor- 

 tige wijze als kleurstoffen door wol, katoen en dierlijke kool, en 



x _L 



uitgedrukt kon worden door de z.g. absorptie-isotherme — = BC p , 



m 



waarin x de geabsorbeerde hoeveelheid, m de hoeveelheid colloïd, C 



ï 

 de eindconcentratie der vloeistof, B en p constanten zijn, en of de 



logarithmen uit de termen van deze vergelijking de vergelijking van 

 een rechte lijn geven. Dit bleek niet het geval te zijn: de gevonden 

 hoeveelheden, die per gram klei geabsorbeerd werden als een afda- 

 lende hoeveelheid klei met dezelfde hoeveelheid oplossing van de- 

 zelfde concentratie werd behandeld, stegen sterker dan de met de 

 absorptie-isotherme berekende hoeveelheden. 



Daar echter reeds eerder gebleken was, dat de tegen het kalium 

 of ammonium ingewisselde ionen (calcium, magnesium enz.) ook hun 

 invloed deden gelden en de absorptie van het kalium of ammonium 

 drukten, zoodat bij de absorptie in den bouwgrond een evenwicht 

 ontstaat tusschen de geabsorbeerde en de uitgewisselde ionen, werd 

 de proef herhaald onder toevoeging van zooveel calcium- enz. ionen 

 aan iedere flesch, dat de eindconcentratie hiervan bij allen gelijk 



