23 



niumchlorideoplossing van 0,5% = 0,0935 normaal en als fijnaarde 



grond, waarvan de doorsnee der deeltjes kleiner is dan 2 millimeter. 



Om zooveel mogelijk met de practijk vergelijkbare gegevens te 



verkrijgen, leek het mij gewenscht, den absorptiecoëfficiënt met een 



Z.A. -oplossing' te bepalen en geen calciumcarbonaat toe te voegen. 

 De sterkte van de oplossing werd op i/ 10 ^-normaal ammoniak vast- 

 gesteld, wat ongeveer overeenkomt met de door Knop, Gans en de 

 Codex gebruikte oplossingen van ammoniumchloride en waardoor 

 de berekening der uitkomsten zeer eenvoudig wordt. Als Z.A. werd 

 gebruikt ammoniumsulf'aat pro analyse. De uitvoering was als volgt: 



In een gewogen schudlleseh werd zooveel grond gedaan, als 

 overeenkwam met 50 gram geheel drogen grond, en met water aan- 

 gevuld tot 100 gram, daarna werd 50 c.M 3 y 5 -normaal zwavelzure 

 ammonia toegevoegd, en gedurende twee dagen telkens een tijdlang 

 geschud, den eersten dag eerst een uur, en in den loop van den dag 

 nog tweemaal een half uur, den tweeden dag driemaal een half uur; 

 daarna werden de flesschen gedurende den nacht te bezinken gezet, 

 den volgenden morgen gefiltreerd en terstond in 20 c.M 3 . door des- 

 tillatie de ammoniak bepaald. Het aantal c.M 3 . y^-normaal ammonia 

 minder dan "20, dat overgedestilleerd kon worden, vermenigvuldigd 

 met 14, geeft den absorptiecoëfficiënt voor stikstof aan. 



Bij een deel der proeven, die later werden genomen, werd uit- 

 gegaan van 50 gram luchtdrogen grond en hieraan toegevoegd 100 

 c.M 3 . Yio _normaa ^ zwavelzure ammonia. De bepaling werd hierdoor 

 vereenvoudigd, terwijl het op de uitkomsten van zeer geringen in- 

 vloed bleek, of men volgens de eerste of de laatste methode werkte; 

 de hoeveelheid geheel droge grond was volgens de tweede methode 

 wel een paar gram geringer, maar de beginconcentratie van de oplos- 

 sing was daardoor ook geringer, zoodat de eindconcentratie in beide 

 gevallen practisch gelijk werd. 



In tabel II zijn van een reeks gronden de absorptiecoëfficiënten 

 voor ammoniakstikstof opgenomen, waarbij de gronden gerangschikt 

 zijn naar de grootte van de absorptiecoëfficiënten. Daar, waar uit- 

 gegaan is van luchtdrogen grond in plaats van geheel drogen grond, 

 is voor den absorptiecoëfficiënt een sterretje geplaatst. Het grintge- 

 halte, het gehalte aan deeltjes kleiner dan ! / 20 m.M. en de absorp- 

 tiecoëfficiënt zijn alle afgerond tot geheele getallen. De laatste is 

 nagenoeg altijd het gemiddelde van twee zeer goed overeenstem- 

 mende bepalingen. Het ,, grint" van 170, 142, 218 en 216 bestaat 

 grootendeels uit koolzure kalk. 



