m 



1338) samengaan met een hoog absorptievermogen voor ammoniak- 

 stikstof. 



Het is te verwachten, dat de grond met hoogen absörptiecoëffi- 

 ciënt minder ammoniak dooi- uitspoeling verliest dan die met lagen. 

 Om dit na te gaan, werd een hoeveelheid grond eenige uren in aan- 

 raking gebracht met een Z.A. -oplossing en daarna uitgespoeld met 

 water. Teneinde de hoeveelheden Z.A. en water zooveel mogelijk 

 vergelijkbaar te maken met die. welke in de practijk voorkomen, 

 werd het volgende overwogen. 



Voor het soortelijk gewicht der verschillende bestanddeelen, 

 waaruit de grond kan zijn opgebouwd, kunnen wij als gemiddelde 

 2,6 aannemen (zie bijv. Ramann, Bodenknnde 1911, pg. 316);. het 

 poriënvolume, d.w.z. de ruimte, die zich tnsschen de vaste bestand- 

 deelen bevindt als de grond droog is, loopt voor diverse grondsoorten 

 zeer uiteen; voor de berekening kunnen we als gemiddelde aanne- 

 men ongeveer 46%; de hoeveelheid droge grond, aanwezig in I 

 d.M 3 bouwkruin, is dan gemiddeld 1,2 K.G. Miïscherlich neemt voor 

 de berekening van het gewicht drogen grond, aanwezig in een bouw- 

 kruin van bepaald oppervlak en bepaalde dikte eveneens aan. dat I 

 d.M 3 . 1,2 K.G. drogen grond bevat. (Mitscherlich, Bodenknnde, 1913, 

 pag. 203.) 



Van eenige grondtypen hebben wij op de volgende wijze bepaald, 

 hoeveel droge grond ongeveer in 1 d.M 3 . bouwkruin aanwezig moet 

 zijn. 



De droge grond werd bevochtigd en gemengd met zooveel water, 

 dat hij op het oog en op het gevoel een voor de plant voldoend wa- 

 tergehalte had. De vochtige grond werd dan in glazen vaten van 

 bekenden inhoud gedaan en behoorlijk aangedrukt; ongeveer in ge- 

 lijke mate als bij het planten in potten. De vochtige grond werd 

 daarna gedroogd (luchtdroog) en gewogen, en berekend, hoeveel 

 droge grond er per d.M 3 . aanwezig was geweest. Het spreekt van- 

 zelf, dat deze bepaling een zeer ruwe is, en men bij herhaling der 

 bepaling niet precies dezelfde uitkomst krijgt, daar zoowel het wa- 

 tergehalte, als de mate van aandrukken kunnen varieeren. 



Voor de zware kleigronden blijkt het cijfer 1,2 ongeveer te vol- 

 doen, voor laterietgrond en aschgrond is het iets te hoog; voor ons 

 doel is het evenwel voldoende nauwkeurig om het aan te houden. 



Nemen we voor de dikte van de bouwkruin 30 c.M., dan is het 

 gewicht hiervan voor een bouw van 7096 M 2 . dus 7096 X 100 X 3 X 

 1,2 = 2554600 K.G. 



