49 



Drie der onderzochte gronden (No. 114, No. 142 en No. 2 1 r> ) 

 gaven bij het percoleeren veel moeilijkheden. Na opgieten van het 

 water duurde het zeer lang, eer de eerste druppel percolaat door- 

 liep, bij No. 1 1 i na ongeveer een etmaal, bij No. 142 na twee tot 

 drie etmalen en bij No. 215 eerst na drie etmalen. Daarna liepen 

 per etmaal slechts enkele c.M. 3 percolaat door, ook indien van een 

 zuigpomp gebruik werd gemaakt. Indien wij van dit drietal gron- 

 den 150 c.M. : > percolaat hadden willen verzamelen, zou dit twee tot 

 zes weken en mogelijk nog langer geduurd hebben, omdat de hoe- 

 veelheid percolaat, die per dag doorliep, telkens verminderde. 



De absorptiecoëfficiënten voor nitraatstikstof van deze drie gron- 

 den waren negatief of nul, er was dus geen enkele reden om te 

 veronderstellen, dat deze drie gronden, in tegenstelling met de ove- 

 rige, het nitiaat zouden vasthouden. Wij kunnen dus volstaan met 

 de constateering, dat in de kleine hoeveelheid percolaat, die gedu- 

 rende drie dagen was doorgeloopen, zich reeds een zeer belangrijk 

 deel der totaal gegeven nitraatstikstof bevond. 



Daar de uitkomsten dezer percolatieproeven niet vergelijkbaar 

 zijn met die, waarbij 150 c.M. 3 percolaat werd opgevangen, zijn zij 

 afzonderlijk opgenomen in tabel II. De verrichte duplobepalingen 

 staan afzonderlijk vermeld. Bij elke bepaling is opgegeven de hoe- 

 veelheid percolaat in drie dagen doorgeloopen en het percentage 

 van de totale hoeveelheid toegediende nitraatstikstof', die zich in deze 

 kleine hoeveelheid percolaat bevond. 



Tabel II: 



Uitspoeling van nitraatstikstof bij eenige moeilijk percoleerende 

 Java-gronden. 



