70 



spoedig dat met de bruikbare kenmerken van de methode Wakker- 

 Moquette wel groepen van soorten konden onderscheiden worden, 

 doch niet de soorten zelve. Daar bet meerendeel der Proefstations- 

 zaailingen destijds uit de kruising Cheribon X Chunnee en aanver- 

 wanten bestond, was hunne gelijkenis vrij groot, en waren de ver- 

 schillen kleiner dan van de overige oudere soorten onderling. 



Vóór verder te gaan, moet ik hier enkele begrippen nader toe- 

 lihten. In de eerste plaats het begrip rietsoort. De woorden soort en 

 variëteit worden voor eiken gecultiveerden vorm van suikerriet door 

 elkaar gebruikt. Om te weten of die termen hier wetenschappelijk 

 recht van bestaan hebben, doen wij het best na te gaan, hoe in de- 

 zen tijd van rietzaaien een nieuwe rietsoort ontstaat. Van een be- 

 vruchte pluim worden de zaden uitgezaaid, de daaruit verkregen 

 plantjes voortgekweekt en op het veld uitgeplant. Een dergelijk 

 zaaisel is dus een verzameling van individuen, elk uit een zaad ont- 

 staan. Deze individuen verschillen onderling alle, daar de mannelijke 

 en vrouwelijke kiemcellen, die het riet voortbrengt, onderling ver- 

 schillen in erfelijke eigenschappen. Wanneer dus een mannelijke en 

 een vrouwelijke kiemcel samenkomen, bestaat er groote kans, bijna 

 zekerheid, dat liet daaruit ontstane individu andere eigenschappen 

 vertoont dan de individuen, uit andere combinaties van kiemcellen 

 derzelfde plant ontstaan. Theoretisch is het mogelijk hetzelfde in- 

 dividu aan te treffen, doch practiscb komt het niet voor. Bij het be- 

 studeeren van een dergelijk zaaisel is dan ook wel oppervlakkige ge- 

 lijkenis te vindon, doch geen werkelijke gelijkenis, die tot in de kleine 

 bijzonderheden doorgaat. Twee geheel gelijke planten komen in één 

 zaaisel nooit voor. 



Wanneer een dergelijk mengsel van onderling verschillende in- 

 dividuen opgroeit, is het mogelijk, dat er een of meer bij zijn, die 

 door hunne superieure eigenschappen uitgekozen worden. Laat ons 

 voor het gemak voorstellen dat er één zeer mooi individu bij is. Dit 

 wordt dan geïsoleerd, in stekken gekapt en verder steeds door stek- 

 ken vermeerderd. 



Elke stek, elke nieuwe plant is weer een deel van dat eerste uit 

 een zaadje ontstane individu. Zoo is de rietsoort 247 B. ontstaan, en 

 alle 2i7 !>.- planten op Java vormen te zamen één individu. Wij zien 

 dus hieruit dat de rietsoort wordt voorgesteld door een op vegeta- 

 tieve of ongeslachtelijke wijze voortgeplant individu. Daar de begrip- 

 pen soort en variëteit in de wetenschap gebruikt worden voor groepen 

 Van individuen van dezelfde afstamming, zijn zij hier dus niet op 



