78 



welke zijstengels draagt, welke laatste door de practici anakans 

 (=kinderen) genoemd worden. 



Het zijn hoofdzakelijk de moederstokken en eenige der in leeftijd 

 op hen volgende anakans, die in normale gevallen tot bloei komen. 

 Het aantal anakans bepaalt de zoogenaamde uitstoeling van 

 het riet. De soorten van het echte suikerriet, Saccharum officinarum, 

 vertoonen ons bijna zonder onderscheid in een vegetatieperiode van 

 1*2 tot 14 maanden en in den gewonen aanplant uitsluitend primaire 

 uitstoeling, dus alleen vertakkingen van de Ie orde. 



Bij vormen van Saccharum spontaneum L. daarentegen en liet 

 daarmee verwante Britsch-Indische Chunneeriet, vinden wij dat ook 

 de vertakkingen van de Je orde weer vertakt zijn, en deze secun- 

 daire vertakkingen dragen weer zijtakken van de 3e orde, en soms 

 deze weer van de ie orde. De kruisingen van het Cheribonriet met 

 liet Chunneeriet vertoonen ons primaire en secundaire vertakkingen. 



Naast deze erfelijke eigenschap hebben de uitwendige omstan- 

 digheden natuurlijk grooten invloed. Een plant van 100 P. OJ. ver- 

 toont in den gesloten aanplant gemiddeld omstreeks 5 stokken per 

 plant. Een vrijstaande 100 P. O. J. -stoel daarentegen kan 20, 30 tot 

 zelfs 42 stokken per stoel opleveren. 



Het zeer dunne Chunneeriet heeft in het gewone plantverband 

 een vrij hooge uitstoeling, tot zelfs 15 of 20 stokken, doch een vrij- 

 staande Chunneestoel maakt tot meer dan (>Ü stokken toe. 



De uitstoeling kan soms een kenmerk zijn, zooals bij E. K. 28, 

 waarbij zij zeer gering is. Verder houdt de uitstoeling verband met 

 de dikte van den stok, die weer ongeveer in regelrechte verhouding 

 staat tot de bladbreedte. Als regel kan gelden, dat met toenemen- 

 de bladbreedte het aantal stokken per bouw vermindert, Dit is 

 reeds te zien in de wijziging van liet stokkental bij een opgroeien- 

 den tuin van een soort. 



inden aanvang zijn de bladeren klein en smal, en is het stokken- 

 tal zeer groot, Bij het opgroeien wordt het blad langer en breeder. 

 en een zeer groot aantal stokken sterft af. Zooals dus het stokkental 

 per houw wisselt met de bladbreedte bij één en dezelfde soort op 

 verschillenden leeftijd, zoo wisselt overeenkomstig ook het stokkental 

 bij de verschillende soorten onderling naar gelang van de breedte 

 der bladschijven van volwassen tuinen. Ook is de uitstoeling eeni- 

 germate afhankelijk van den bladstand. Breedbladige steile kronen 

 nemen minder ruimte in dan breedbladige overhangende kronen, 

 en smalle kronen minder dan breede kronen; daardoor is er meer 



