toonen zich witte strepen in scheede en schijf bij <le z.g. bontbladige 

 variëteiten. Het Gestreept Batjan, I tranche blanche van Egypte en 

 Oedangriet van Amboina leveren daarvan voorbeelden. Deze blad- 

 scheedekleur is alleen als hulpkenmerk te gebruiken. 



Was. Verder kan de bladscheede sterk met was bedekt zijn, 

 zooals bij zaailingen van het Kassoerriet en vele andere soorten het 

 geval is. Ook kunnen zij practisch zonder was zijn, zooals het 979 

 P.O.J.. Daar echter de wasbedekking enorm wisselt met standplaats 

 en leeftijd, is zij niet als kenmerk te gebruiken. 



Hiermede zijn de algemeene kenmerken der bladscheede afge- 

 handeld, uitgezonderd de beharing, waarvoor naar het desbetreffen- 

 de deel zij verwezen. 



liet tongetje. Het tongetje of de Ligula vormt de schei- 

 ding' tusschen bladscheede en bladschijf, en is, zooals wij reeds zagen, 

 geheel uit sclerenchymatische elementen opgebouwd. Een blik op de 

 afbeeldingen 4>2, 43, 44, 45 en 47 doet duidelijk zien, dat dit orgaan 

 zeer in vorm kan verschillen. In de soort Saccharum officinarum 

 vertoont het tongetje wel een bepaald grondtype, doch daarop ko- 

 men zeer vele variaties voor. Het verloop en de beharing van dit 

 tongetje zijn vooral een goed kenmerk bij de verschillende botanische 

 soorten (zie fig. 42 en 43 tegenover 44 en 45). De vorm van het 

 tongetje werd door mij in de soort Saccharum officinarum rtog niet 

 als kenmerk toegepast. In de jeugd is dit orgaan vliezig- doorschijnend 

 en kleurloos, om later bruinvliezig en droog te worden. In vele ge- 

 vallen scheurt het eenige malen in. Dit gebeurt bij de eene soort 

 wat meer dan bij de andere, doch is als kenmerk niet goed bruikbaar. 

 Dij Saccharum officinarum scheurt het betrekkelijk weinig in, terwijl 

 dit bij de soorten Saccharum spontaneum en aanverwante soorten 

 uit Britsch-Indië, Malakka, China, Formosa enz., bij Saccharum arun- 

 dinaceum en Saccharum ciliare bijna steeds het geval is. 



De beharing van het tongetje wordt hieronder in detail besproken. 



De bladschijf. Deze ontbreekt bij de eerste bladeren, en is, 

 zooals wij reeds opmerkten, vervolgens eerst klein en smal, neemt 

 dan in breedte en lengte toe, bereikt een bepaald maximum, en 

 neemt in de kortledige toppen van maalriet weer sterk in afmeting 

 af. I!ij bloeis.tokken worden de bovenste bladeren, de zoogenaamde 

 florale bladeren, zeer kort en smal; zij worden vlaggetjes genoemd. 

 Zij wijken, evenals de daarbij behoorende lange scheeden, in beharing 

 en vorm sterk at' van de normale rietbladeren, en blijven hiervoor- 



