133 



tjes zijn meestal aanwezig; slechts zelden is de rand ongewimjJerd. 



In de meeste gevallen zijn de haren kort; soms, zooals hij Kassoer, 

 Ketellah-Malakka en enkele andere soorten, zijn zij Langer. 



62. Zijdeachtigc, lange haren op liet oppervlak van de onderste 

 punt der bovenliggende bladscheedeslip. Dit is een groep, die vrij 

 vaak voorkomt bij de zaailingen met Ülmnneebloed. Ken voorbeeld 

 levert ons 213 P.O.J.. 



63. Een meestal driehoekige groep van zeer korte, stevig aan- 

 liggende haartjes op de midden nerf, vlak achter het tongetje. Deze 

 groep wisselt zeer in afmeting, en komt onder meer voor bij Zwart 

 Borneo en Loethers. 



64. Wimpers aan tiet onderste einde de) 1 bovenliggende slip. Dit 

 is een vrij zeldzaam kenmerk, en komt onder meer voor bij E.K. 7 

 en Fidji. 



05. Een enkelvoudige rij van niet boven het tongetje uitsteken- 

 de haren, die vlak achter het tongetje over de volle lengte van de 

 bladschij [basis zijn ingeplant. Deze groep is in de schemata niet op- 

 genomen. Zij is vrij zeldzaam, en werd gevonden bij Zwart Borneo, 

 S.W. 16 en 8t>(3 P.O.J.. 



00. Beharing aan den achterkant van liet tongetje. Deze groep 

 bestaat meestal uit half vrije, sterk aangedrukte, dikwandige haren; 

 soms echter zijn die haren vrij lang, zooals bij Loethers en Kassoer. 

 Ook deze groep komt niet op de schemata voor. 



07. Fluweelige beharing op de bladoppervlakte. Dit komt zeer 

 zelden voor, en is b.v. een der beste kenmerken van het teboe- 

 troeboeq (Saccharum edule Hassk). In de soort Saccharum offici- 

 narum werd het door mij alleen aangetroffen bij een zaailing uit 

 een zelfbestuiving van Hawaii 2L2. Ook deze groep komt niet op de 

 schemata voor. 



De eerstvolgende bijdragen zullen een aantal beschrijvingen van 

 rietsoorten bevatten, waarin de hier behandelde vormleer van het 

 suikerriet hare toepassing zal vinden. 



Pasoeroean, December 1915. 



