206 



calciumacetaat wordt gepraecipiteerd. Dit gevaar is nog grooter, wan- 

 neer men het voorschrift Tervooren zou willen toepassen op sulfi- 

 tatie- of carbonatatiefiltervuil. 



Een nader onderzoek naar de pectinebepaling in filtervuil en 

 eventueele vaststelling van een beter gepreciseerd voorschrift, aan- 

 gezien in het voorschrift Tervooren noch de concentratie, noch de 

 hoeveelheid van het voor de extractie aan te wenden azijnzuur is 

 aangegeven, was dan ook gewenscht, 



De pectinebepaling in filtervuil is uit den aard der zaak gecom- 

 pliceerder dan die in stropen of melasse, aangezien hier de gommen 

 en pectinen eerst in oplossing gebracht moeten worden en daarna 

 gepraecipiteerd, terwijl men bij de stropen en bij melasse alleen met 

 de praecipitatiemethode te maken heeft. 



De eerste vraag is dus: hoe breng ik de gommen en pectinen in 

 het filtervuil het gemakkelijkst en quantitatief in oplossing? 



Waar pectinen en gommen een zwak zuur karakter hebben, zou 

 verdunde loog of verdunde soda-oplossing het aangewezen oplosmid- 

 del zijn. Hiertegen is echter het bezwaar dat de gommen en pec- 

 tinen in het filtervuil grootendeels, zoo niet geheel, aanwezig zul- 

 len zijn als onoplosbare kalkgom- en kalkpectine-verbinding. Boven- 

 dien bevat filtervuil steeds heel fijne ampasdeeltjes, die aan loog en 

 soda-oplossing eveneens gomachtige stof afstaan. Het behoeft echter 

 geen betoog, dat in het algemeen, bij liet vermalen van normaal riet, 

 deze gom geen werkzaam aandeel heeft in een eventueel moeilijke 

 afzoetbaarheid; aanwezigheid van ampasdeeltjes zal integendeel de 

 slijmerigheid van het vuil verminderen, en dus de filtreerbaarheid 

 en afzoetbaarheid bevorderen. Men heeft immers wel toevoeging van 

 fijngemaakte ampas aangewend ter verkrijging van een betere fil- 

 treerbaarheid. Men zou dus langs dezen weg tot foutieve conclusies 

 kunnen geraken. 



Zuiver water kan evenmin aangewend worden, omdat dan de 

 kalkgom- en kalkpectin e- verbindingen ook niet ontleed worden, en 

 dientengevolge onopgelost blijven. 



En zoo rest ons dus nog alleen zwak zure oplosmiddelen. Aange- 

 zien de mogelijkheid- niet is uitgesloten, dat sterke zuren, zooals 

 zoutzuur of zwavelzuur, hydrolyseerend op de pectinen konden wer- 

 ken, lag het voor de hand, zooals in het recept Tervooren is ge- 

 schied, een zwak organisch zuur, zooals azijnzuur, voor de extractie 

 aan te wenden. 



Het leek mij het wenschelijkst dit onderzoek aan te vangen met 



