MEDEDEELINGEN VAN HET PROEFSTATION VOOR DE 

 JAYA-SI dKERlNDUSTRIK. 



No. 8. 



BESCHRIJVING DER SOORTEN VAN HET SUIKERRIET. 



Tweede bijdrage. 

 De twee belangrijkste zaadrietsoorten van Java, 247 B. en 100 P.O.J. 



d ooi- 

 Dr. J. JES-WIET, 



Chef der Rietveredeling aan <U- Gultuurafdeeling te Pasoeroean. 



RIETSOORT 247 B. 



Herkomst. 



Deze soort werd omstreeks 1894 verkregen door R. ,T. BoüRlciUS 

 op de s.f. Ketegan. Tn de desbetreffende literatuur: R. J. Bourtcius, 

 Mededeelinger. uit de practijk, Archief 1, 1893, pag. 500; R. ,T. Rouiucius. 

 Kruisingsproeven van Cheribonriet met Canne morte. Archief 11. 

 180'/. pag. 807; R. .1. Bourictus. Kruisingsproeven van Cheribonriet 

 met Canne morte, Archief lil, 1895, pag. 974. en .1. P. Moquette, 

 Resultaten, verkregen met suikerriet uit zaad. Archief VI. 1898. pag. 

 314, komt dit nummer niet voor. en de afstamming blijft dus een 

 vermoeden. In de laatste publicatie van Bouricius . vinden wij als 

 hoogste nummer 240. Uit de uiterlijke kenmerken blijkt, dat Fidji- 

 riet wel een der ouders moet zijn. Bouricius gebruikte als moeder 

 meestal het Cheribonriet, maar er bestaat geenerlei zekerheid, dal 

 dit bij 247 P> ook het geval is geweest. 



Groetwi.tze. 



Bruinrood tot rossig, wijd uitstaand, lang riet met zeer voldoen- 

 de uitstoeling. Bladkroon donkergroen, vaak rood aangeloopen; bla- 

 deren steil met overhangende punten. Het oude blad valt niet van- 

 zelf af; soms wel bij goeden groei en wijd plantverband. Hoofdsoort 

 voor Java, met goed rietgewicht, voldoend rendement en laat rij- 

 pend. Gevoelig voor sereb, gele strepenziekte en roodsnot. 



Beschrijving van den stengel. 



Zie hiervoor de gekleurde afbeelding, vervaardigd naar een on- 

 dereinde en een pas ontbloot boveneinde van 7-rnaands riet. 



