222 



Kleur. Deze is bij staand riet bruinbrons tot geelbruin, don- 

 kerrood tot purper aangeloopen. De pas ontbloote leden zijn licht- 

 vleesehkleurig rosé; naar den groeiring toe hoopt het rood zich tot 

 een diep paars op. De topbibit is vleeschkleurig rosé op geel. Ken 

 pas van het doode blad ontdane tuin ziet aan de randen vaak egaal 

 violet. 



Kurkbarstjes zijn in groote menigte aanwezig. Zij zijn in 

 de jongere rossen roodbruin, in de oudere wit tot grijs, en beïnvloe- 

 den zeer de kleur. Groeibarsten zijn op vrijwel alle stokken 

 voorhanden en kunnen als variëteitskenmerk gelden. 



De was laag is bij jong riet zeer duidelijk en gelijkmatig 

 dicht. Bij oud riet is zij niet meer zoo sterk, terwijl ook de wasring 

 weinig opvallend is. 



De leden staan vrij sterk zigzag, zijn vrij lang, cylindrisch tot 

 zwak kegelvormig, bij snellen groei vaak iets klosvormig. Aan den oog- 

 kant zijn zij iets hol, aan den niet-oogkant iets bol. De lengte der 

 leden varieert van ± 12 tot 14 c.M, en de stokdikte bedraagt ge- 

 middeld ± 3,25 c.M.. 



Het merg is zeer gelijkmatig, doch vertoont vaak een ver- 

 droogd, vlierpi tachtig centrum, dat zich onder ongunstige omstan- 

 digheden min of' meer kan uitbreiden. 



Debastring is hard. 



De g r o e i r i n g is in de topbibit geel tot vleeschkleurig of 

 ongekleurd; in pïantfiet ongekleurd, zwak geel of donker Bordeaux- 

 rood en in staand riet ongeveer in de kleur der leden groenbrons 

 met rood, doch steeds min of meer glanzend. 



De wortelring is in de topbibit kleurloos tot lichtgeel, in 

 plantriet geel tot geelgroen, rosé tot violet aangeloopen. en in staand 

 maalriet ongeveer in de kleur der leden, groenbrons, paars gedekt. 

 De worteloogen staan in 2 a 3 rijen, aan den oogkant soms i rijen: 

 zij zijn vrij klein en onderling ongeveer even groot; zij zijn in de 

 topbibit ongeveer kleurloos, in plantriet licht lila tot donkerpaars 

 met witten hof, en in staand riet donkerviolet met gelen hof. 



De ooggleuf ontbreekt vrijwel steeds en is alleen bij jongere 

 lossen wel zichtbaar als een iets anders gekleurde afplatting boven 

 het oog. 



Beschrijving van het oog. (Fig. 50 en 57). 



De goed ontwikkelde oogen zijn breed eirond met ongeveer ruit- 

 vormigen top, en smalgevleugeld; zij zijn vlak en sterk tegen den 



