308 



De oplosbaarheid in suikeroplossing is dus bijna tweemaal zoo 

 groot als die in water. De verhooging van het suikergehalte van 

 10% op 30% blijkt geen verderen invloed op de oplosbaarheid te 

 hebben. Verder nam Weisbkug een vrij snelle oxydatie tot sulfaat 

 waar. vooral bij verhoogde temperatuur. 



In 1898 onderzocht J. W. Geese *) bij gelegenheid van een on- 

 derzoek over de toepassing van liet zwaveligzuur eveneens de oplos- 

 baarheid van calciumsulfiet in 10%-ige suikeroplossing bij een reeks 

 van temperaturen. 



Geese ging hierbij als volgt te werk: '20 c.M-l van een 10%-ige 

 suikeroplossing van een kalkalcaliteit van 0,2 werd tot bepaalde 

 temperaturen verhit, vervolgens werd 10 c.M. 3 S0 2 -water toegevoegd, 

 zoodat de eindalcaliteit 0,02 % bedroeg. Hierop liet hij alles tot 

 dezelfde temperatuur afkoelen, filtreerde, en bepaalde in het filtraat 

 de hoeveelheid opgelost calciumsulfiet. 



Geese's uitkomsten waren: 



Terstond valt bij deze proeven in het oog de slechte overeen- 

 komst tusschen de duplobepalingen bij de temperaturen 20°. 30° en 

 90°. Dit komt nog sterker uit, indien men deze uitkomsten opgeeft 

 per K.G. of per L. oplossing. 



80° 90° 



ro.G. CaSOcj 



Per K.G. oplossing 



120 750 

 140! 90 



Aan deze bepalingen moet dientengevolge voldoende betrouw- 

 baarheid ontzegd worden; trouwens in het door Geese gegeven voor- 

 schrift voor de wijze, waarop de bepalingen werden uitgevoerd (zie 

 boven), ontbreken alle nadere aangaven, die noodig zijn ter beoor- 

 deeling, of er bij de bepalingen voldoend met alle factoren rekening 

 is gehouden, b.v. hoe de temparatuur constant werd gehouden, hoe 



l) Zeitsclir. Ver. deutscben Zuckerindustrie 48, 102 (1898). 



